Μια ιστορία του Ναζτραντίν Χότζα

Μία
ιστορία του Ναστραντιν Χότζα

Στη
μνήμη του Μεμέτ Σεχ

Είχαμε έναν φίλο δάσκαλο που τον λέγανε
Μεμέτ Σεχ. Και όπως φαίνεται απ το όνομά
του υπηρετούσε σε μειονοτικό σχολείο
της πόλης μας. Δούλευε στο σχολείο και
την υπόλοιπη ημέρα έκανε οικοδομικές
εργασίες για να μπορέσει να φτιάξει το
σπίτι που ονειρευόταν. Έτσι είχαμε την
τύχη να τον γνωρίσουμε όταν φτιάχναμε
το δικό μας σπιτάκι. Το έκτισε, έφτιαξε
τζάκι, επένδυσε έναν τοίχο με πέτρα,
έκανε τη σκεπή, πέρασε το πάτωμα, έφτιαξε
το ταβάνι. Όλα μόνος του! Δουλεύοντας
τέσσερις ώρες κάθε μέρα. Τα σαββατοκύριακα
που δεν είχε σχολείο δούλευε ολόκληρη
την ημέρα και μετά τρώγαμε όλοι μαζί
και μιλούσαμε ώσπου να νυχτώσει. Τα
παιδιά δεν χόρταιναν να ακούν ιστορίες
με τον Ναζτραντίν Χότζα!


Ήταν ένας άντρας πρώτος στο πνεύμα,
πρώτος και στην τέχνη. Είχε όμως ένα
ελάττωμα. Ήταν άνθρωπος με αρχές και
αξιοπρέπεια παραπάνω απ όσο μπορούσε
να αντέξει. Έτσι είχε απ τη μια να τον
πολεμάνε οι ελληναράδες χριστιανοπαράφρονες
γιατί αγωνιζόταν για τα δικαιώματα της
μειονότητας και από την άλλη οι άνθρωποι
της ίδιας του της φυλής που τους συνέφερε
να διατηρείται μια ελεγχόμενη κατάσταση.


Όλα τα προηγούμενα χρόνια στα σχολεία
της μειονότητας τα βιβλία ερχόταν απ
την Τουρκία ή δινόταν σε φωτοτυπίες.
Αγωνιζόταν λοιπόν για βιβλία σύγχρονα
στη γλώσσα τους. Όταν το 1993 το πετύχανε
αυτό, με διάφορα προσχήματα δεν θέλανε
να τα παραλάβουν. Αλλά ο Μεμέτ ήταν ο
μόνος που πήγε να τα παραλάβει και έλεγε
ακόμα και αν δεν είναι ακριβώς αυτά που
πρέπει θα τα δώσουμε στα παιδιά και θα
αγωνιστούμε για καλύτερα. Αλλά πολεμήθηκε
γι αυτό και μια Κυριακή του Θωμά παραμονή
της ημέρας που θα ανοίγαν τα σχολεία
δεν άντεξε και αυτοκτόνησε, κρεμάστηκε
απ το δοκάρι του καινούριου του σπιτιού
που με τόσους κόπους κατάφερε να αγοράσει
και να διορθώσει.


Μαζί με τις ατέλειωτες συζητήσεις που
είχαμε, μας έλεγε και ιστορίες που δεν
τις θυμάμαι όμως όλες. Μία απ αυτές είναι
η παρακάτω:


Το
δανεικό καζάνι.

Μια
φορά ο Ναστραντιν Χότζας ήθελε να κάνει
τραχανά αλλά δεν είχε μεγάλο καζάνι.
Πηγαίνει λοιπόν στον γείτονα και του
ζητάει δανεικό ένα καζάνι. Το παίρνει
στο σπίτι, βράζει τον τραχανά, και την
άλλη μέρα πλένει το καζάνι και μαζί με
ένα μπρίκι, το πηγαίνει στο γείτονα.

-Ευχαριστώ του λέει ορίστε το καζάνι
ορίστε και το μπρίκι που γέννησε, είναι
και αυτό δικό σου.

-Μα…. τι
λες τώρα; γέννησε το καζάνι μου; Γεννάνε τα
καζάνια;

-Αφού το
πρωί το βρήκα δίπλα του, ναι σου λέω
γέννησε το καζάνι σου!

-Ε! τότε
έτσι θα είναι,

και
παίρνει και το καζάνι και το μπρίκι

Μετά
από κανένα μήνα, ο Ναστραντιν Χότζας
πάντρευε την κόρη του και ήθελε να
φτιάξει το παραδοσιακό πιλάφι αλλά
χρειαζόταν πάλι καζάνι. Πηγαίνει λοιπόν
στον γείτονά του και του το ζητάει.
Εκείνος το έδωσε ευχαρίστως.

Όταν
όλα τέλειωσαν με το καλό, μαζί με το
καζάνι ο Ναστραντιν Χότζας πηγαίνει
και μια κατσαρόλα

-Ορίστε
καλέ μου γείτονα το καζάνι, ορίστε και
η κατσαρόλα
που γέννησε

-Πάλι
γέννησε το καζάνι μου;

-Ναι, την
βρήκα δίπλα του.

Ωραία
σκέφτεται και τα παίρνει και τα δύο

Την
επόμενη χρονιά όταν είχε γιορτή στο
σπίτι, κάνανε το σουνέτι του εγγονού,
δανείστηκε πάλι το καζάνι.

Αλλά
περνάει η γιορτή, περνάει μια βδομάδα,
περνάει ένας μήνας, δεν επιστρέφει το
καζάνι. Πηγαίνει ο γείτονας διστακτικά
στον Ναστραντιν Χότζα και ζητάει το
καζάνι του.

-Αααα….
τώρα το καζάνι; Πέθανε.

-Πέθανε;

-Ναι,
πέθανε.

-Πεθαίνουν
και τα καζάνια;

-Βέβαια..
και τα καζάνια όπως γεννάνε… έτσι και
πεθαίνουν….

Advertisements

13 Σχόλια (+add yours?)

  1. MARIA
    Σεπτ. 11, 2009 @ 16:35:24

    EIDES O XOTZAS?????EINAI AUTO POU LEME PONHROS O BLAXOSPOLLA FILAKIA AGRIADA MOU KAI KALO APOGEUMA

    Απάντηση

  2. antoyanet
    Σεπτ. 11, 2009 @ 18:16:43

    η ιστορια του δασκαλου υπεροχη ευχαριστω που τη μοιραστικες μαζι μας και μας γνωρισες τον υπεροχο ανθρωπο που ειχες την τυχη να γνωρισεις καλη μου χρειαζομαστε τετοια παραδειγματαοσο για τις ιστοριες του χοτζα ειναι παντα διασκεδαστηκες και διδακτηκες οσο για την αναρτηση σουπαρα πολη καλη δουλεια καλο σαββατοκυριακο να χεις

    Απάντηση

  3. Παύλος ο Γραικός..
    Σεπτ. 13, 2009 @ 08:47:30

    Υπέροχη ιστορία ,υπέροχος άνθρωπος, υπέροχη ανάρτηση, από μια υπέροχη φίλη!!!!!

    Απάντηση

  4. Thanasis-
    Σεπτ. 13, 2009 @ 18:14:25

    Η απλότητα της ανατολίτικης πονηριάς σε όλο της το μεγαλείο!!!!!

    Απάντηση

  5. ποκαχόντας
    Σεπτ. 13, 2009 @ 19:30:06

    πολυ μου αρεσε ο χαρακτηρας του [Μεμέτ Σεχ] η αξιοπρεπεια και το ηθος τουειναι αυτο που τον χαρακτηριζαν!!!!!!!οσο για τον Ναστραντιν Χοτζα θυμαμαι που μας ελεγε ιστοριες ο παππους μου!!

    Απάντηση

  6. Αγριάδα
    Σεπτ. 14, 2009 @ 05:51:09

    Σας ευχαριστώ για τα σχόλιά σας, η ουσία της ιστοριούλας νομίζω οτι είναι, οχι τόσο η πονηριά και η ευριματικότητα του Ναστραντίν όσο το γεγονός οτι είμαστε έτοιμοι να δεχτούμε και τα παράλογα ακόμα όταν μας συμφέρει…Απ την άλλη ο Μεμετ δεν έκανε εκπτώσεις στις αρχές του, γι αυτό δεν "τα έκανε πλακάκια με κανέναν" …Δεν τον ξεχνάμε ποτέ και ακόμα τα παιδιά μας δεν έμαθαν το τραγικό του τέλος.

    Απάντηση

  7. Αγριάδα
    Σεπτ. 14, 2009 @ 05:56:22

    Και για να καταλάβετε το κλίμα που πάντα υποβόσκει. Μετά τον θάνατό του, ο σύλλογος των δασκάλων του νομού μάζεψε κάποια χρήματα για να βοηθήσει την οικογένειά του. Και οταν κάποια φίλη δασκάλα έδωσε ένα σοβαρό ποσό, ο "δάσκαλος" που τα συγκέντρωνε της είπε "σιγά μωρέ… Πομάκος ήταν". Φανταστείτε μυαλό καλού χριστιανού…

    Απάντηση

  8. antoyanet
    Σεπτ. 14, 2009 @ 06:19:24

    ΑΥΤΟ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΚΑΚΟ ΚΑΛΗ ΜΟΥ ΟΤΙ ΑΥΤΟΣ Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΟΧΙ ΑΠΛΑ ΔΗΛΩΝΕΙ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΣ ΤΟ ΚΑΚΟ ΕΙΝΑΙ ΟΤΙ ΕΙΝΑΙΠΑΙΔΑΓΩΓΟΣ ΟΤΙ ΑΥΤΟΣ Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΔΙΑΠΑΙΔΑΓΩΓΕΙ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΜΑΣ ΔΙΑΠΛΑΘΕΙ ΤΟ ΜΥΑΛΟ ΤΟΥΣ ΤΗΝ ΨΥΧΗ ΤΟΥΣΚΑΙ ΜΕΙΣ ΦΟΡΟΛΟΓΟΥΜΑΣΤΕ ΓΙΑ ΝΑ ΤΟΝ ΠΛΗΡΩΝΟΥΜΕ ΓΙΑ ΝΑ ΖΕΙ ΚΑΙ ΝΑ ΜΑΘΕΝΕΙ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΜΑΣ

    Απάντηση

  9. Άρτεμης
    Σεπτ. 14, 2009 @ 08:24:50

    Μέχρι που είχε συμφέρον ….μια χαρά ο γείτονας…. Όντως πολύ διδακτική Ιστορία….

    Απάντηση

  10. iannis
    Σεπτ. 14, 2009 @ 08:44:57

    Καλημερα..και καλη βδομαδα Αγριαδα!!!Καταπληκτικη η αναφορα σου στον φιλο σου….Τα συγχαρητηρια μου!!!Επισκεφτηκα τα Πομακοχωρια….καποτε…και εφυγα με τις καλυτερες…εντυπωσεις!!μου εκανε εντυπωση..η συμπεριφορα τους!!Ευγενεστατοι…και οταν κατι τους ρωτησα…για κατι..που παρατηρησα στο τζαμι…τους μεσα..μου εξηγησαν οτι..ειχαν κηδεια!!Μαλιστα μου προτειναν…να παρακολουθησω την διαδικασια…εαν ηθελα….Στο στρατο ειχα αρκετους πομακους…στην μοναδα μου…Φιλοτιμοι..ανθρωποι..αλλα κλεισμενοι στον εαυτο τους.Δεν ανοιγονται ευκολα.πρεπει να κερδισει πρωτα την εμπιστοσυνη…του.Οι ιστοριες του Ναστραντιν…Χοτζα….καταπληκτικες…Μεσα απο τις απαντησεις και τις πραξεις του..βλεπεις…την ανατολιτικη…πονηρια…και σοφια σε ολο της το μεγαλειο!!!

    Απάντηση

  11. 300
    Σεπτ. 14, 2009 @ 14:47:59

    ΔΕ ΛΕΩ ΤΙΠΟΤΑ..!….ΚΑΛΗΣΠΕΡΑ…..ΗΘΙΚΟ ΔΙΔΑΓΜΑ.

    Απάντηση

  12. EL NIONIO
    Σεπτ. 15, 2009 @ 12:54:32

    Συγκλονισμένος."Καληνύχτα Μεμέτ..αυτός ο κόσμος δε θα αλλάξει ποτέ?"…ναι ξέρω παραφραζω το τραγούδι του Χατζιδάκι και βάζω ένα ερωτηματικό..δε βαριέσαι τσαμπα είναι.Καλησπέρα

    Απάντηση

  13. Αλικη
    Σεπτ. 16, 2009 @ 19:27:41

    Περι της μειονοτητας θιγεις ενα τεραστιο και πολυ ευαισθητο ζητημα.Και χρειαζεται προσοχη απο οποια σκοπια κι αν το αντικρυσεις.Οσο για την ιστορια ειναι απολυτα διδακτικη.Μεχρι εκει που μας συμφερει δεχομαστε και τα παραλογα,ετσι ειναι φιλη μου.Καλο σου βραδυ.

    Απάντηση

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: