Η τρίτη πατρίδα μου

Η 3η πατρίδα!

(λέτε να υπάρξει και 4η πριν την οριστική;)

Γεννήθηκα στον
Κολινδρό (1η)

Μεγάλωσα και
φοίτησα σε όλες τις βαθμίδες της
εκπαίδευσης στη Θεσσαλονίκη (2η)

Δούλεψα, έκανα
οικογένεια και ζω στην Ξάνθη (3η).


Το πρώτο μου σπίτι στην Ξάνθη (το ισόγειο με τα πράσινα πατζούρια)

   

         Λοιπόν φίλοι
μου όλοι φοβούνται την συνταξιοδότησή
τους. Σε άλλους δεν ακούγεται καλά η
λέξη “συνταξιούχος” ακόμα και αν η
δουλειά τους δεν παρουσιάζει πια κανένα
ενδιαφέρον, ακόμα και αν μπαίνουν –
βγαίνουν στο χώρο της δουλειάς και…
“καζανάκι δεν τραβάνε” που λέει και ο
Χάρρυ Κλυν. Άλλοι βλέπουν την συνταξιοδότηση
σαν τον προθάλαμο της αναχώρησής τους
απ την ζωή…

Πολλές φορές
έλεγα ότι όταν θα έχω δικαίωμα να φύγω
απ τη δουλειά (στα 42 λόγω μητρότητας) θα
το κάνω και θα ασχοληθώ επαγγελματικά
με τις τέχνες.

Η δουλειά όμως με τον
καιρό αποκτούσε ιδιαίτερο ενδιαφέρον
και απ την άλλη η αβεβαιότητα και η
οικονομική ανάγκη με έκαναν να μην το
αποφασίσω ποτέ. Και καλά έκανα γιατί
δεν θα μπορούσα ποτέ να φτιάξω κάτι κατά
παραγγελίαν.

Έτσι ασχολήθηκα
με ότι αγαπώ, έξω κυρίως απ τη δουλειά
μου και αυτό είχε σαν αποτέλεσμα μια
ψυχική ισορροπία (να λείπουν τα σχόλια).

…Και πέρασαν 30
χρόνια ΄σε μια δουλειά που ήταν πολλές
φορές ρουτίνα αλλά η συνεχής επικοινωνία
με νέα παιδιά που άλλαζαν κάθε λίγα
χρόνια μου άρεσε….

Και ενώ στα πρώτα
χρόνια (25 χρονών ήμουν τότε) οι φοιτητές
ήταν περίπου συνομήλικοί μου και καμιά
φορά με φλέρταραν 🙂 … ξαφνικά βλέπω ότι
οι φοιτητές μου θα μπορούσαν να είναι
παιδιά μου για να μην πω και εγγόνια
μου. Αφήστε που είδα τους πρώτους
φοιτητές μας να πατάνε τα 50, και δυστυχώς
για μερικούς έμαθα ότι δεν ζούνε πια.

Έτσι είπα φτάνει
τόσο

Και να ‘μαι
ελεύθερη από επαγγελματικές υποχρεώσεις,
με παιδιά που μπορούν πια μόνα τους να
σταθούν στα πόδια τους – όχι μόνο
επαγγελματικά. Και με όλο τον χρόνο δικό
μου (εντάξει μου τον τρώνε οι γιατροί
αλλά μένει και πολύς) Απολαμβάνω ακόμα
και αυτό βρε αδελφέ. Αράζω στα σαλόνια
των ιατρείων και ας με εξετάσουν όποτε
θέλουν. Ούτε ο Καθηγητής θα ξινίσει τα
μούτρα του, ούτε το παιδί θα σχολάσει
και θα με ψάχνει, ούτε το φαί θα καεί.
Άσε που μαλώνουμε με τον άντρα μου ποιος
θα μαγειρέψει αφού και εκείνος έχει όλο
τον χρόνο δικό του!

Και εντάξει θα
μου πείτε τι κάνω όλη μέρα. Ε! Αυτά που
έκανα με την ψυχή στο στόμα, τα κάνω
απολαμβάνοντάς τα. Αιώνια Σαββατοκύριακα…
σαν τις διακοπές που ήταν όλα χαρά και
τίποτα αγκαρία, γιατί άμα θέλω τα κάνω.
Και κυρίως ξέρετε τι κάνω; τουρισμό!
(άκου τα Αλέξανδρε).

Αλλά τουρισμό
στην πόλη μου… ναι στην πόλη με τα χίλια
πρόσωπα. Ανεξάντλητη είναι, βγάζω
πανέμορφες φωτογραφίες. Και δεν ξέρω
τι να σας πρωτοδείξω και με τι κριτήριο
να τις επιλέξω.

Γι αυτό θα το
κάνω κατά ενότητες

Λέω να αρχίσω
με μια επίσκεψη στο σουπερ μαρκετ… γιά
να δούμε:

Ωπ! το απαραίτητο
καρότσι μου το παίρνω πάντα μαζί μου
και αποφεύγω όσο γίνεται τις πλαστικές
σακούλες


Βγαίνω απ’ την
είσοδο της πολυκατοικίας και προχωρώ
στην οδό Αϊδινίου


Εδω το παλικάρι
έχει ζωγραφίσει την αυλή του από εδώ
ξεκινάει την “εξέγερσή” του


Νεράντζια… εδώ
ακόμα δεν τα χρησιμοποιούν σαν επιθετικό
ή αμυντικό όπλο


Κέντρο ψυχικής
υγείας …μπα ποτέ δεν το είχα προσέξει
– αχρείαστο να είναι


Και ιδού τι θα
πει ιεροσυλία

Στη
θέση αυτής της εκκλησίας ήταν ένα
πανέμορφο εκκλησάκι. Γκρεμίσανε πολλές παλιές εκκλησίες της Ξάνθης και
κάνανε αυτά τα τερατουργήματα. Νομίζω
εδώ, οτι η ευθύνη του δεσπότη είναι
μεγάλη. Λες και δεν έχει οικόπεδα να
αγοράσουν. Αφού δεν σέβονται τα μνημεία
της θρησκείας τους, τι περιμένετε… και
να φανταστείτε οτι μετά από δύο οικοδομικά
τετράγωνα έχει χωράφια.

Και να
που έφθασα …εντάξει αυτά όλα ίδια
είναι.

Και για άλλα πράγματα έτσι λένε
🙂 αλλά ο καθένας το δικό του ξέρει


Αγοράζω
τον αγαπημένο μου καφέ και το κλασικό
χαρτί και επιστρέφω από άλλον δρόμο.

Υπάρχουν
ακόμα παραμυθένια σπιτάκια με γεράνια

και
μπουγάδες απλωμένες

Ολα αυτά
είναι σκηνές Ειρήνης! Κάθε φορά που
βλέπω τέτοιες εικόνες θυμάμαι το ποίημα
του Γιάννη Ρίτσου “Η ΕΙΡΗΝΗ”


Και το
μπακάλικο της γειτονιάς μου καλά κρατεί
αν και άλλαξε πρόσφατα ιδιοκτήτη. Αυτό
λειτουργεί και λίγο σαν καφενείο, όπου
ο καθένας πετάει το σχόλιό του για την
επικαιρότητα και κανείς δεν ακούει τους
άλλους.


Και το
σύνθημα στην είσοδο της πολυκατοικίας


Χαμογελάτε
λοιπόν

…αλλά
και ακούτε! Αφουγκραστείτε τις φωνές
των ανθρώπων.

Advertisements

13 Σχόλια (+add yours?)

  1. ποκαχόντας
    Δεκ. 21, 2009 @ 08:29:45

    πολυ ομορφο το οδοιπορικο….της ζωης!!!!!!!!!!!!πραγματικα λατρευω τα σπιτακια με τα γρανια κ τα πολλα λουλουδια[ασχημο που γκρεμισαν το μικρο εκκλησακι για να κανουν [ασε μην πω]το ισογειο πρωτο σπιτι σου μου θυμιζει κ το δικο μας ..στο περιστεριτωρα οσο αναφορα που εισαι συνταξιουχος…εχεις τοοοοοοσα να κανειςαπο βιβλιοδεσια η γλυπτικη…που το βρισκω πολυ ..χρησιμοασε που εχεις κ πολλλλλλλλες ωρες με τον συζυγο..να γνωριστητε καλυτερα….χαχαχχααχχχααχχακαλημερααααααααααααααα!!!

    Απάντηση

  2. Παύλος ο Γραικός..
    Δεκ. 21, 2009 @ 10:12:13

    Εμένα Aγριάδα μου άρεσε το παλιό μπαούλο διπλά από το καρότσι!!!!Βγάλε μια ολόκληρη φωτο…

    Απάντηση

  3. Αγριάδα
    Δεκ. 21, 2009 @ 10:35:55

    Θωμαή, ναι όσα χρόνια και να περάσουν πάντα κάτι εχεις να μάθεις απ τον σύντροφό σουΠαύλε το μπαούλο δεν είναι παλιό, είναι από αυτά που έρχονται κατά χιλιάδες με τα κοντέινερ από την άπω ανατολή. Αλλά είναι όμορφο γιατί είναι φτιαγμένο από φυσικά υλικά, ξύλο, δέρμα, χαλκό. Θα το φωτογραφίσω και θα σου το στείλωΚαλη σας μέρα φίλοι μου.

    Απάντηση

  4. iannis
    Δεκ. 21, 2009 @ 10:51:49

    Καλημερα Αγριαδα!!!ειναι πολυ ομορφο να μαθαινει κανεις…το οδοιπορικο…της ζωης του φιλου του!!!Ετσι..τον μαθαινει..καλυτερα!!Μαθαινει..τις αποψεις του..τις συνηθειες του…τα χομπυ του….Να εισαι καλα που τα μοιραστηκες…μαζι μας!!!Θα συμφωνησω με τον Παυλο…το μπαουλο καταπληκτικο!!!Καλη βδομαδα…ευχομαι…σε σενα και τον συντροφο σου!!!

    Απάντηση

  5. Bio-Μπαξές
    Δεκ. 21, 2009 @ 10:52:06

    Πολύ όμορφη η εκδρομή που μας πήγες.πότε η επόμενη;

    Απάντηση

  6. thalia
    Δεκ. 21, 2009 @ 11:24:22

    Ωραίο ταξίδι-ωραιότερο μπαούλο-ΩΡΑΙΟΤΑΤΗ γνωριμία…………………………..Καλή σου μέρα.

    Απάντηση

  7. espectador
    Δεκ. 21, 2009 @ 12:21:04

    Ειδες το μπαουλακι μας επιτυχια! 🙂

    Απάντηση

  8. Αγριάδα
    Δεκ. 21, 2009 @ 12:39:35

    Espectador, λες να φωτογραφίσω και εσένα; μανάρι μου! θα έχει μεγαλύτερη επιτυχία!Θάλεια ρίξε μια ματιά :-)http://cid-f87cd9f624cd076d.spaces.live.com/blog/cns!F87CD9F624CD076D!755.entryΕλένη, ετοιμάζω και το δεύτερο, όρεξη να έχετε…Γιάννη, συμφωνώ ότι μέσα απ την καθημερινότητα των φίλων αποκαλύπτεται και η προσωπικότητά τους.

    Απάντηση

  9. ποκαχόντας
    Δεκ. 21, 2009 @ 13:02:35

    εριξα κι εγω μια ματια απο αυτη που ηταν για την θαλεια…και ανακαλυψα …τον ..παρατηρητη..χαχαχαχαχαχχαχαωιμεεεεεεεεεεε!!! εγω προσφατα τον εκανα φιλοτοτε ΔΕΝ τον ειχα δει να γραφει….σαν το μπαουλακι σου αγρια-δα μου εχω τα επιπλα μουαπο τον σωρο που ερχοντε…τα λατρευωωωωωωωω!!!

    Απάντηση

  10. 300
    Δεκ. 21, 2009 @ 13:49:50

    Δεν έχω άδικο που σε αποκάλεσα Δ Ι Δ Α Κ Τ Ω Ρ ……………………………………………………………………………………….Χαίρετε..!Σου πάει να Χαμογελάς.Ξέρω πως είσαι Σοφός Άνθρωπος.Σου το είπαν πολλές φορές άλλωστε..(στην Ιδιωτική σου Ζωή)Διέψευσέ με.(Μπάάάά)Χαίρετε..!

    Απάντηση

  11. Thanasis-
    Δεκ. 21, 2009 @ 16:14:28

    Αυτό δεν ήταν οδηπορικό για ψώνια…Ήταν…έκθεση παραστάσεων!!!!!Καλό σου βράδυ Αθηνά….

    Απάντηση

  12. Τσουκνιδιτσα
    Δεκ. 23, 2009 @ 21:47:31

    πανεμορφη η πολη σου…!!!να περνας ομορφα…!!!

    Απάντηση

  13. MARIA
    Δεκ. 23, 2009 @ 21:55:24

    uperoxo mprabosou euxomai mia xaroumeni bradia

    Απάντηση

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: