Η τρίτη πατρίδα μου (Μέρος Γ)

3η πατρίδα (Μέρος Γ)

βλ.
Μέρος Α

http://cid-f87cd9f624cd076d.spaces.live.com/blog/cns!F87CD9F624CD076D!1810.entry

και Μέρος Β

http://cid-f87cd9f624cd076d.spaces.live.com/blog/cns!F87CD9F624CD076D!1835.entry


Μια βόλτα στο πασίγνωστο Παζάρι της Ξάνθης


     Το
παζάρι της Ξάνθης , λαϊκή αγορά όπως
λέτε στην υπόλοιπη Ελλάδα, είναι
φημισμένο για το μέγεθός του και για τον πλούτο του. Τα Σάββατα, την άνοιξη και
το φθινόπωρο, πολλά πρακτορεία ταξιδίων
οργανώνουν εκδρομές σε συνδυασμό με
μια επίσκεψη σ’αυτό. Και δεν υπάρχει
κανείς εδώ που να μην κάνει ένα πέρασμα. Και από τα χωριά του βουνού κατεβαίνουν οι άνθρωποι για να ψωνίσουν και να διασκεδάσουν. Κάποτε έφερναν ξύλα απ το δάσος και τα αντάλλασαν με πράσα ή άλλα τρόφιμα που μπορούσαν να διατηρηθούν. Δεν υπήρχαν ψυγεία δεν υπήρχαν και τακτικές συγκοινωνίες. Ετσι για πολύ κόσμο ήταν ένα ταξίδι, όχι και τόσο εύκολο.

Στο χώρο αυτό υπήρχαν και δυο τρεις μικροί "οίκοι ανοχής", και ένα ταβερνάκι. Και μεσα στο παζάρι, θα βρειτε ακόμα να πουλάνε μπουγάτσα, λουκάνικα, γλειφιτζούρια κοκκοράκια, παγωμένα νερά και σαλέπι. Ετσι τα πάντα!!! μπορούσε να βρει ο επισκέπτης. Τον πρώτο καιρό απ τα ψηλά τα παραθύρια του πανεπιστημίου, όταν το κόκκινο φωτάκι του "σπιτιού" ήταν αναμμένο σχολιάζαμε κατα πόσο ήταν γρήγορος ο επισκέπτης του.

Εδώ ήταν και ένας αλευρόμυλος. Μια φορά, βλέπουμε κάποιον συνάδελφο να πλένει το αυτοκίνητο του Καθηγητή του, πρώην στρατιωτικού (του είχε μείνει η νοοτροπία). Μόλις τελειώνει, βγαίνει από μια τρύπα στον τείχο, ένα σύννεφο από αλεύρι, που κόλλησε επάνω στο βρεγμένο αυτοκίνητο. Ηταν λίγο μετά την μονιποποίησή μας, αλλά η εξάρτηση απ’ τους καθηγητές δεν μπορούσε να αποβληθεί εύκολα. Εξάρτηση και αξιοπρέπεια δύσκολα να συνυπάρξουν.

     Δεν υπάρχει τίποτα που να μην μπορείς
να το βρεις στο παζάρι. Από στοκ ακριβών ρούχων, με
κομμένες τις φίρμες βέβαια, έως ρούχα
μαϊμούδες με φίρμες παραπλήσιες διάσημων.
Ετσι είσαι πιο σίγουρος όταν το ρούχο
έχει κομμένη τη φίρμα.

Οταν στον κλάδο
μας αποφασίζαμε πού θα γίνει το επόμενο
Συνέδριο, οι μόνιμες προτάσεις ήταν η
Ξάνθη και τα Γιάννενα. Οι μικρές πόλεις
πάντα προσφέρονται καλύτερα. Το
Πανεπιστήμιο είναι δίπλα στο χώρο του
παζαριού, οπότε οι συνάδελφοι απ όλη
την Ελλάδα κάναν και μια βόλτα προς τα
εκεί. Ψώνιζαν έως και μπρόκολα απ ένα συνάδελφο, ο οποίος συμπλήρωνε
το εισόδημά του έτσι. Η χαρά μας ήταν να
πέφτει κάποια γιορτή ή πρωτομαγιά,
Σάββατο, για να γίνει την Παρασκευή το
παζάρι, οπότε για λαχανικά περνούσαμε
πρωί πρωί πριν τη δουλειά και για ρούχα
ξεκόβαμε κανένα μισάωρο ενδιάμεσα.

Πάντα
πήγαινα εκεί για ψώνια, πολύ βιαστικά,
ο χρόνος ποτέ δεν ήταν αρκετός. Ενα
Σάββατο τι να πρωτοκάνει κανείς; Ομως
τώρα πια πηγαίνω με όλη μου την άνεση
και με τη φωτογραφική μηχανή. Πηγαίνω
κυρίως για πράγματα που δεν τα βρίσκεις
στα μανάβηκα. Αλλά και ρούχα και κουρτίνες και είδη προικός, σε μεγαλύτερη ποικιλία απ ότι στα μαγαζιά. Τον πρώτο καιρό που ήρθαν άνθρωποι από την Αρμενία, τη Ρωσσία, την Γεωργία, είχαν δικαίωμα να φέρουν και να πουλήσουν ολόκληρη οικοσκευή, οπότε τότε αγοράζαμε πανέμορφες πορσελάνες, εργαλεία, λινά υφάσματα, μουσικά όργανα,…


Μια τέτοια βόλτα σ’ αυτόν τον χώρο θα σας
δείξω εδώ.


Οπως βλέπεται ο κόσμος κατακλύζει και τους γυρω δρομους


Μπικινάκια σε όλα τα χρώματα, αλλά μόνο σε ένα μέγεθος :-[


Σαν αυτό το κλήτος που δεν βλέπεις την άκρη του, υπάρχουν άλλα πέντε.

Και σε πρώτο πλάνο κοσμήματα από ασήμι και ημιπολύτιμους λίθους.

 Απ όλα τα βότατα εκτός από μάκα 


Μποξεράκια και σε μεγαλα μεγέθη 🙂 …εμείς δεν έχουμε δικαίωμα στο XL 😦

Σε όποιο σημείο της πόλης και αν εισαι, βλέπεις τα φιλικά βουνά μας!


Ωπ! βρήκα την κυρία με τα φρέσκα μυρωδικά… άγρια ρόκα, κάρδαμο!

Ας κάνω τις προμήθειές μου για όλη την εβδομάδα.

Το τελευταίο ματσάκι κάρδαμου; ευτυχώς πρόλαβα.

Ο μανιταροκαλλιεργητής μου

και μανιταροσυλλέκτης – σαν φυσικό σφουγγάρι είναι ένα μανιτάρι.

Εδώ διατίθεται και τρούφα κατόπιν παραγγελίας.

Γύρη – βασιλικός πολτός, όλα τα ενισχυτικά!

Μπα! τι είναι αυτά; Μουσταλευριά με καρύδι ή φουντούκι!

Ας εξοπλίσουμε και το σπιτικό μας.   Ότι θέλεις πουλάει ο κύριος αυτός – όχι απαραίτητα πράγματα, ….μα τα μη απαραίτητα δίνουν χρώμα στο χώρο μας.  Πω πω! τι τεράστιες καντήλες! Για το θεαθήναι…


Ας ζεστάνουμε τα ποδαράκια μας, μερα – νύχτα στον υπολογιστή. Τερλίκια για όλες τις ηλικίες, ακομα και για τα εγγονάκια σας!

Κουρτίνες   

Πάτσγουόρκ – σκεπάσματα – στρωσίδια.

Τα ελεύθερα παιδιά πάντα βρίσκουν καποιο παιχνίδι. Εδω κάνουν τσουλίθρα!

Αντε και λίγη δουλειά να σφίξουν τα κορμιά μας, γιατί μέρα – νύχτα στον υπολογιστή, θα ψάχνουμε μετά για εσώρουχα XL, XXL, XXXL,….


Advertisements

7 Σχόλια (+add yours?)

  1. Thanasis-
    Δεκ. 25, 2009 @ 21:26:12

    Σε ζηλεύω Αθηνά …Ζεις σε ένα πολυπολιτισμικό τόπο που δεν έχει καμία σχέση με τον Μωριά….Να είσαι καλά να μας ενημερώνεις…Χρόνια πολλά και καλά…

    Απάντηση

  2. thalia
    Δεκ. 25, 2009 @ 22:22:40

    Χρόνια Πολλά -Αθηνά-( έχεις το ίδιο όνομα με την μεγάλη μου κόρη……………..)Μου αρέσει το όνομα Αθηνά.Ζηλεύω τον τόπο που ζεις.Κάποτε ίσως μπορέσω να τονεπισκεφτώ και να κάνω μία βόλτα στο παζάρι…Μου αρέσουν οι υπαίθριες αγορές.Χρόνια πολλά και νάχεις μια καλή νύχτα…………

    Απάντηση

  3. Αγριάδα
    Δεκ. 26, 2009 @ 06:23:57

    Χρόνια Πολλά Θάλεια και Θανάση. Τωρα νομίζω όλη η Ελλάδα είναι πολυπολιτισμική και δεν καταλαβαίνω σε τι ενοχλεί αυτό μερικούς. Και εγω το βρίσκω γοητευτικό. Θάλια αλήθεια που μενεις; Θα δω με προσοχή στο προφιλ σου.

    Απάντηση

  4. Bio-Μπαξές
    Δεκ. 26, 2009 @ 10:02:58

    καλημέρα Αθηνά!Από τα αγαπημένα μου μέρη το παζάρι. Μ’αρέσει πολύ τόσο να πουλάω την πραμάτια μου ( το έκανα για πολλά χρόνια πριν ανοίξω το μαγαζί) όσο και να χαζεύω τα κάθε λογιών μπιχλιμπίδια που πουλάει ο καθένας. Και δεν καταλαβαίνεις και πως περνάει η ώρα! Τα φιλιά μου.

    Απάντηση

  5. Παύλος ο Γραικός..
    Δεκ. 26, 2009 @ 16:00:05

    Mας ταξίδευσες!!

    Απάντηση

  6. iannis
    Δεκ. 28, 2009 @ 11:03:05

    Καλημερααα!!!Ειχα την τυχη σε ενα απο τα ταξιδια μου στην Θρακη…να επισκεφτω και την Ξανθη…οπου ετυχα σε αυτο το παζαρι!!Εντυπωσιαστηκα!!!Πραγματι…οτι ηθελες εβρισκες!!!Παρκαραμε το αυτοκινητο καπου και περπατησαμε με την γυναικα μου στο παζαρι..Η γυναικα μου εχει τρελλα με τα μπακιρια…και φανταστηκε..οτι θα εβρισκε..Δυστυχως…δεν βρηκε…η εμεις δεν ξεραμε τις τρυπες που τα πουλανε…..Καλο απογευμα!!

    Απάντηση

  7. Αγριάδα
    Δεκ. 28, 2009 @ 11:49:23

    Γιάννη όταν ξανάρθετε θα ψάξουμε μαζί. Η αλήθεια είναι ότι τωρα πια τα ίδια υπάρχουν σε όλη την Ελλάδα, και ειναι από βιοτεχνίες.Παύλε και Ελένη, έτσι λέω να το ρίξω στα ταξίδια εδώ δίπλα μου…. μισή ώρα με τα πόδια!

    Απάντηση

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: