Η 2η πατρίδα μου ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ-4

ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ-4

Κασάνδρου 136

(βλ. 1ο, 2ο & 3ο μέρος) http://agriada.spaces.live.com/blog/cns!F87CD9F624CD076D!2095.entry

http://agriada.spaces.live.com/blog/cns!F87CD9F624CD076D!2134.entry

http://agriada.spaces.live.com/blog/cns!F87CD9F624CD076D!2181.entry


Το
σπίτι εδώ ήταν σε μια καινούρια, άχρωμη
και άοσμη πολυκατοικία, αλλά είχε ένα
δωμάτιο παραπάνω. Ήταν καινούριο, εμείς
είμασταν οι πρώτοι του ένοικοι, μα δεν
θυμάμαι τίποτα ιδιαίτερο γι αυτό. Πέρασα
όμως εκεί τα χρόνια της εφηβείας μου.
Άρχισα να γράφω ημερολόγιο, χρησιμοποιώντας
ένα δικό μου κώδικα. Υπάρχει ακόμα, αλλά
είναι αδύνατον να θυμηθώ ποιο γράμμα
αντιστοιχούσε σε κάθε του σύμβολο. Το
κρατάω αν και δεν θέλω να το διαβάσω.
Εκεί έχω κολλημένες διάφορες φωτογραφίες,
αποκόμματα, αποξηραμένα λουλούδια,
ποιήματα,…

Με την καθιέρωση του καλτσόν, μπορεί πια ή φούστα να ανεβεί όσο θέλει, γιατί όπως και να καθόμαστε, δεν φαινονται οι αντιαισθητικές ζαρτιέρες. Το τι είναι σεξι λοιπόν, είναι πολύ σχετικό, αφού αυτό που δεν θέλαμε να φαινεται τότε, θεωρείτε τώρα πολύ σέξι 🙂

Είναι η εποχή που εμφανίζεται η καμπάνα και το μίνι. Εμείς είμασταν τα γεγεδάκια. Όμως τι ακριβώς ήταν αυτό; Μόνο εμφανισιακά μπορώ να το προσδιορίσω.

Σ’
αυτό το σπίτι έκανα το πρώτο μου πάρτι,
πάρτι με αγόρια και κορίτσια. Αυτό που
έλεγε πάντα η μαμά ήταν ότι, όσα
ετοιμάσαμε, στο τεράστιο τραπέζι της
γιαγιάς, έμειναν έτσι, δεν φάγαμε τίποτα
σχεδόν, μόνο χορεύαμε. Έχω ακόμα ένα
45άρι δισκάκι με τρία κοριτσίστικα
ονόματα, δωράκι σε εκείνα τα 15α γενέθλιά
μου.

Σ’
αυτό το σπίτι επίσης γνώρισα το πρώτο
φλερτ. Τον γνώρισα στην παραλία όταν
μια μέρα σχολάσαμε μια ώρα νωρίτερα. Η
μεγαλύτερη χαρά μας, ήταν όταν αρρώσταινε
η καθηγήτρια της τελευταίας ώρας του
σχολείου. Πηγαίναμε στην παραλία, χωρίς
να το πούμε στο σπίτι. Εκεί λοιπόν τον
γνώρισα και όλο το επόμενο καλοκαίρι,
μια και δεν έβγαινα παρά μόνο με τα
αδέλφια μου, ο περί ου ο λόγος, το πέρασε στην απέναντι
γωνία, Ιουλιανού και Κασάνδρου.
Ερχόταν κάθε απόγευμα από το Ντεπό με
το ποδήλατο. Κατέβαινα, λέγαμε μια καλησπέρα, και “άντε γεια”. Η οικογένειά του είχε φούρνο με αλυσίδα πρατηρίων σε όλο το κέντρο. Αν τον παντρευόμουνα θα είχα εξασφαλίσει στην κυριολεξία το ψωμί μου, και το παντεσπάνι μου, και το κρουασάν μου,…

Τρίτη
Τάξη του γυμνασίου, μια Παρασκευή 21
Απριλίου 1967, πριν αρχίσουν οι διακοπές
του Πάσχα, υπήρχε και τότε λύκειο που
το κατάργησε μετά η χούντα, και έτσι
τελείωσα εξατάξιο γυμνάσιο. Μας είχαν
πει απ το σχολείο να είμαστε στον Άγιο
Δημήτριο. Για να κάνω βόλτα κατέβηκα
μέχρι την Εγνατία, να πάω από την Εγνατία
προς το Βαρδάρη και να ανεβώ μετά ως τον
Άγιο Δημήτριο. Απέραντη ερημιά στα στενά
δρομάκια που περνούσα. Πάντα καθημερινή
μέρα, οι γειτονιές έσφυζαν από ζωή. Δεν
συνειδητοποίησα την διαφορετικότητα
της μέρας. Στην Εγνατία πάλι ελάχιστα
αυτοκίνητα. Πηγαίνοντας προς τον Βαρδάρη
πολλές συμμαθήτριές μου γυρνούσαν και
λέγανε δεν έχει εκκλησιασμό. Ωχ! Τι έχει;
μάθημα; Έπρεπε να πάμε στο σχολείο.
Χτύπησε το κουδούνι, και η διευθύντρια
του γυμνασίου κ. Ελευθερία Χατζηανδρέου,
τρέμοντας και βουρκωμένη μας είπε να
πάμε στα σπίτια μας. Ούτε μάθημα, ούτε
εκκλησιασμό, αλλά και ούτε βόλτες, κατ’
ευθείαν πρέπει να πάμε στα σπίτια μας.
Πάλι καλά γιατί πολλοί δεν πήγαν στα
σπίτια τους, και έκαναν χρόνια να τα
δούνε.

Στις
τελευταίες τάξεις του γυμνασίου κάθε
Σάββατο και Κυριακή πηγαίναμε σε πάρτι.
Με τον αδελφό μου και τα ξαδέλφια μου,
σε φοιτητικά πάρτι Κολινδρινών συνήθως.
Ο οικοδεσπότης ήταν υποχρεωμένος να
δημιουργήσει ατμόσφαιρα. Και αυτό
επιτυγχάνονταν βάζοντας μια κόκκινη
ζελατίνα στη λάμπα, που καμιά φορά δεν
άντεχε σε τόση θερμοκρασία. Οι πιο
μερακλήδες βάζανε αυγοθήκες, σαν αυτή
της φωτογραφίας, μόνο που εδώ αξιοποιήθηκε
καλύτερα.


Τις
βάζανε στις γωνίες και τραβούσαν καλώδια
μέχρι εκεί για να βάλουν το φως από πίσω.
Μια ντραμιτζάνα βερμούτ και μερικές
σακούλες ξηροί καρποί, και έτοιμο το
πάρτι. Οι ξηροί καρποί τελείωναν πάντα
με την ίδια σειρά. Πρώτα εξαφανίζονταν
τα αμύγδαλα, σε λίγο τα φουντούκια,
αργότερα τα φιστίκια, και τελευταία τα
στραγάλια. Η επίπλωση περιελάμβανε το
κρεβάτι, δυο, τρεις το πολύ καρέκλες,
ένα πτυσσόμενο τραπεζάκι και μια
αυτοσχέδια βιβλιοθήκη, κατασκευασμένη
από τούβλα και σανίδια. Έτσι πιο πολύ
χορεύαμε παρά καθόμασταν, δεν προλαβαίναμε
και καρέκλα. Τότε στα πάρτι έπρεπε να
έχεις κάποια μέθοδο, για να χορεύεις με
αυτούς που ήθελες. Τις προτάσεις για
χορό τις έκαναν πάντα τα αγόρια, αλλά
τα κατάφερνα χωρίς να προσβάλω κανέναν
να χορεύω με όποιον ήθελα εγώ. Παντού
χρειάζεται μαγκιά. Οι χοροί μας;
τσάρλεστον, μάμπο, τσα τσα, σέικ, χάλι
γκάλι, τουίστ,… και φυσικά μπλουζ!

Οι
φοιτητές τότε, δεν είχαν φούρνο
μικροκυμάτων 🙂 να ξεπαγώνουν τα φαγητά
της μαμάς, ούτε τηλεόραση, ούτε πλυντήριο,
ούτε κουζίνα. Έτσι βλέπαμε τις μετακομίσεις
τους. Ένα αλουμίνιο ντιβάνι, με μια
βαλίτσα ρούχα επάνω και όλα τα βιβλία
τους. Όλη η οικοσκευή τους επάνω στο
κρεβάτι τους που το κουβαλούσαν δυο
παιδιά από σπίτι σε σπίτι!

Στα
πάρτι τότε οι συζητήσεις, όταν γινόταν,
περιορίζονταν στο ποδόσφαιρο, τα
ανέκδοτα, και τις ατάκες του καθηγητή
της ιατρικής Σάββα, ο οποίος ήταν πολύ
αυστηρός και αθυρόστομος. Αλλά χάρις
σε αυτόν τα εξέταστρα ανά μάθημα ήταν
πολύ χαμηλά. Λέγανε ότι όταν ήταν να
ψηφίσουν για το ποσόν, ρώτησε, "από πόσο
μπορούμε να ξεκινήσουμε;" και του είπαν
μια δραχμή. Αστείο ποσό, αλλά εκείνος
είπε αυτό προτείνω, πέσανε να τον φάνε
οι άλλοι, αλλά δεν μπορούσαν να κάνουν
τίποτα και έτσι ο μέσος όρος προέκυψε
πολύ χαμηλός. Πολιτικές συζητήσεις
γινόταν, μόνο σε αυστηρά κλειστούς
κύκλους όπως και ανταλλαγή βιβλίων και
δίσκων.

Στον κόσμο συνέβαιναν γεγονότα που μόνο ο απόηχός τους έφθανε σε μας. Όπως ο Μάης του 68 στο παρίσι, η σφαγή των φοιτητών που αμαύρωσε τους Ολυμπιακούς αγώνες του Μεξικού, (πόσοι άραγε γνωρίζουν αυτό το γεγονός;) η συναυλία στο Woodstock,…




Στα πάρτυ χορεύαμε, αλλά στα σπίτια ακούγαμε άλλη μουσική, τα τραγούδια του Dylan και της Baez.


  Εμφανίζεται ο Σαββόπουλος, γενιέται το νέο κύμα στο τραγούδι.

 

 


Η τάξη μας ήταν χωρισμένη σε εκείνες που ακούγανε "ξένα" και "λαϊκά" και σε εκείνες που ακούγανε νέο κύμα και Θεοδωράκη



Στο σχολείο, στην
τάξη μέσα, απ τη μια ανταλλάσσαμε
πληροφορίες για συλληφθέντες από την "ασφάλεια",
και λέγαμε ανέκδοτα για τη χούντα, και
απ την άλλη παίζαμε “ζούγκλα”. Η κάθε
μια ήταν ένα ζώο, και όταν η “μάνα”
έλεγε το όνομα αυτού του ζώου έπρεπε να
σηκωθεί, ανεξάρτητα απ το αν έβλεπε ή
όχι η καθηγήτρια. Και όταν η "μάνα" έλεγε ζούγκλα
έπρεπε να σηκωθούμε όλες. Γινόταν
“ζούγκλα” γιατί έπρεπε να δικαιολογήσουμε
αυτό που κάναμε, και πέφτανε τιμωρίες.

Και όταν σχολούσαμε, βλέπαμε το απέναντι πεζοδρόμιο, γεμάτο αγόρια που περίμεναν. Περίμεναν για να συνοδέψουν το κορίτσι τους ώς το σπίτι του. Τότε γενικά τα αγόρια περίμεναν. Έξω απ’ το σχολείο τις καθημερινές, έξω απ την εκκλησία τις Κυριακές, έξω απ τη δουλειά τα καλοκαίρια. Τώρα βαριούνται να περιμένουν ακόμα στο Messenger!

Τα χρόνια τότε δεν ήταν πια πέτρινα, ήταν λουλουδένια και εμείς, είμασταν πότε παιδιά και πότε μεγάλοι… όπως και
τώρα δηλαδή!







Advertisements

18 Σχόλια (+add yours?)

  1. Thanasis-
    Φεβ. 10, 2010 @ 14:08:22

    Ωραίες εποχές Αθηνά….Άκουσε και λίγο την Joan Baez..Είναι το τραγούδι που με …."ταξιδεύει"….

    Απάντηση

  2. espectador
    Φεβ. 10, 2010 @ 14:11:33

    Κυτα…ψωμι και κρουασαν μπορω να σου εξασφαλισω και εγω…..οσο για παντεσπανι δεν ξερω αν εχουν οι φουρνοι η τα ζαχαροπλαστεια…γι αυτο φτιαξτο μονη αου…Βασική συνταγή για ΠαντεσπάνιIvy on October 17th, 2007Το παντεσπάνι γίνεται πολύ εύκολα και μπορούμε να φτιάξουμε τόσα πολλά διαφορετικά γλυκά, από τούρτες, ρολά και ένα σωρό άλλα.Αυτή η συνταγή μπορεί να γίνει η βάση για όλες τις τούρτες σας ή να μπει σε ορθογώνιο ταψί και να γίνει ρολό.Το πιο σημαντικό που πρέπει να ξέρουμε είναι να κτυπηθεί καλά και να μείνει αέρας μέσα στο μείγμα. Η μέθοδος που σας δίνω είναι για μίξερ χειρός που δεν έχει τόση δύναμη. Εάν έχετε δυνατό μίξερ δεν χρειάζεται να κτυπήσετε τα ασπράδια ξεχωριστά.Καλό είναι να ετοιμάζετε το παντεσπάνι από την προηγουμένη γιατί έτσι κόβεται πιο εύκολα.Βασική συνταγή για ΠαντεσπάνιΧρόνος προετοιμασίας: 15 λεπτάΧρόνος ψησίματος: 50 – 60 λεπτά.Υλικά * 6 αυγά * 1 κούπα αλεύρι που φουσκώνει μόνο του * 1 κούπα ζάχαρη * 1/2 κ.γ. αλάτι * 1 κ.γ. εσάνς βανίλιας * 1 κουταλιά χυμό λεμονιού(εάν θέλουμε σκούρο παντεσπάνι αφαιρούμε λίγο αλεύρι και προσθέτουμε κακάο).Εκτέλεση 1. Χτυπάμε τα ασπράδια μαρέγκα με το λεμόνι. 2. Μετά στο μπωλ του μίξερ βάζουμε τους κρόκους, τη ζάχαρη, το αλάτι και τη βανίλια και τα χτυπάμε να ασπρίσουν. 3. Ρίχνουμε τη μαρέγκα και το αλεύρι εναλλάξ και ανακατεύουμε με κουτάλι ελαφρά να μην φύγει ο αέρας από τα ασπράδια. 4. Προθερμαίνουμε το φούρνο. Βάζουμε σε ταψί με τσέρκι 28 εκ., στο οποίο έχουμε στρώσει λαδόκολλα και ψήνουμε περίπου 50΄ στους 180ο. Δοκιμάζουμε με την οδοντογλυφίδα και εάν βγει καθαρή, το παντεσπάνι μας είναι έτοιμο.Το βγάζουμε από το φούρνο να κρυώσει.Χρησιμοποιείται σαν βάση για πολλά γλυκά.Πώς θα φτιάξουμε κορμό: 1. Για να φτιάξουμε ένα κορμό με παντεσπάνι, ο χρόνος ψησίματος μειώνεται γύρω στα 20 λεπτά. 2. Χρησιμοποιούμε το μεγάλο ορθογώνιο ταψί του φούρνου 35 x 40 εκ., το οποίο θα στρώσουμε με λαδόκολλα από κάτω. Το ύψος του μείγματος πρέπει να είναι γύρω στο 1 – 2 εκατοστά πριν το ψήσιμο. 3. Μόλις ψηθεί, όσο είναι ακόμη ζεστό θα το πασπαλίσουμε με μπόλικη ζάχαρη άχνη και θα το τυλίξουμε σε ρολό, μαζί με το χαρτί. 4. Αφού κρυώσει το ξετυλίγουμε προσκεκτικά για να αφαιρέσουμε το χαρτί.

    Απάντηση

  3. Αγριάδα
    Φεβ. 10, 2010 @ 14:15:06

    Θανάση που ειναι το τραγούδι ;

    Απάντηση

  4. Thanasis-
    Φεβ. 10, 2010 @ 14:19:43

    http://www.youtube.com/watch?v=xQVKRagZ50I Συγνώμη βρε Αθηνά με φώναξαν και το ξέχασα να το βάλω….

    Απάντηση

  5. Αγριάδα
    Φεβ. 10, 2010 @ 14:24:50

    Χα χα! Espectador, για τέτοια είμαστε τωρα; παντεσπάνια, κορμούς, ρολά, τουρτες;

    Απάντηση

  6. Αγριάδα
    Φεβ. 10, 2010 @ 14:28:27

    Ταξέδεψες και μένα Θανάση, ευχαριστώ

    Απάντηση

  7. Bio-Μπαξές
    Φεβ. 11, 2010 @ 16:13:39

    Και πάλι με ταξίδεψες υπέροχη Αγριάδα μου.Εγώ βέβαια σαν πολύ μικρή που είμαι δεν έχω να θυμάμαι "ζούγκλες" και ατμόσφαιρες με κόκκινα χαρτιά και αυγοθήκες, αλλά τα παρτάκια με τους ξηρούς καρπούς τα είχαμε κι εμείς… Αχ κι εκείνο το στήσιμο των αγοριών έξω από σχολείο, φροντηστήριο, γήπεδο κλπ…. τί μου θύμησες…!!!!!Είδες όμως ο Εspectador σου; Μέχρι και συνταγή για παντεσπάνι έσπευσε να σου βρει!!!Νά’ σαι καλά, φιλάκια

    Απάντηση

  8. Ντόρα
    Φεβ. 11, 2010 @ 16:21:19

    Ομορφη η ιστορια της ζωης σου οπως ομορφη ειναι η ιστορια του καθενα απο μας.Τα διηγησε μ’ενα ξεχωριστο τροπο που κανεις τον αλλον να νιωθει οτι ζει στην εποχη εκεινη.να σαι καλα αγριαδα μου..ευχαριστουμε που τα μοιραζεσαι μαζι μας.

    Απάντηση

  9. thalia
    Φεβ. 11, 2010 @ 16:37:26

    Αχ Αγριάδα μου,έχοντας κάποιες υποχρεώσεις , ο χρόνος μου έλειψε και τώρα διαβάζοντας και τα προηγούμενα, έκανα και πάλι ένα ταξίδι στο χρόνο………………..Θαυμάζω τη λεπτομερειακή μνήμη σου και την καταγραφή της. Εχεις ταλέντο στο γράψιμο και θα πρέπει ίσως να τα γράψεις σε βιβλίο.Εμεινα,σαν φοιτήτρια στην Στεφάνου Τάττη(δίπλα στην Πρασακάκη).Βέβαια ήταν πολύ δύσκολα τα χρόνια που πέρασα,δουλεύοντας ταυτόχρονα,και δεν είχα την ευκαιρία να ζήσω τα νεανικά μου χρόνια.Νάσαι πάντα καλά να μας ταξιδεύεις……………………….http://www.youtube.com/watch?v=cjyfVOubfhkΤην καλησπέρα μου.

    Απάντηση

  10. vivi
    Φεβ. 11, 2010 @ 20:10:34

    Λ εύκωμαΕ στίΥ μνοςΚ άποιωνΩ ραίωνΜ αθητικών [και κυρίως μαθηματικών]Α ναμνήσεων"Κτήτωρ"Τέτοιο δεν υπήρχε?????Όσο για τα πάρτυ εκτός από το βερμούτ και το απαραίτητο:http://www.youtube.com/watch?v=niqbNwG4B3M Βρε τι με βάζεις και θυμάμαι!!!!Καλό σου βράδυ!!!

    Απάντηση

  11. Αγριάδα
    Φεβ. 12, 2010 @ 06:24:57

    Βιβή, Tα Λευκώματα οταν μεγαλώσαμε μας φαινόταν ανούσια και τα καταστρέψαμε. ΤΟ ΤΡΑΓΟΥΔΙ το ακούμε και ηδονιζόμαστε!Θάλεια, Στεφάνου Τάττη, και στο άλλο στενό ανακάλυψανε το λρυσφήγετο της 17Ν. Το κέντρο έβραζε από κάθε άποψη. Περασμένες αγάπες κλπ.Ντόρα με τα από κάποια χρόνια θυμάσαι οτι δεν υπάρχει στο τωρα, σαν να μην ειναι η δικλη σου ζωή, ενα μυθιστόρημαΕλένη, το στήσιμο των αγοριών!!! αλλά υπήρχε πρόβλημα όταν ήθελες να αποφύγεις κάποιον, χα χα

    Απάντηση

  12. katabran
    Φεβ. 12, 2010 @ 08:16:59

    ομολογώ πως διαβάζω τα ωραιότερα κείμενα του "spaceεμαςτανευρα"καλημέρα!

    Απάντηση

  13. iannis
    Φεβ. 12, 2010 @ 08:47:53

    Καλημερα Αγριαδα!!παλι με ταξιδεψες…στα παλια.Ομορφο ταχιδι βεβαια αν εχεις ομορφες αναμνησεις…και νομιζω πως ολι μας κατι εχουμε…Οι περιγραφες σου καταπληκτικες,οπως παντα.Τι υπεροχα χρονια..Περιμενες το κοριτσι σου να βγει απο το σχολειο η το φροντιστηριο..και μια ματια της μονο σε εστελνε..στον παραδεισο.Θυμαμαι τα παρτυ της εποχης.Που φωτορυθμικα τοτε..ενα σελοφαν..για να γινει ατμοσφαιρα..που πολλες φορες ελιωνε απο την θερμοτητα…η τσουβαλι…για μισοσκοταδο.Μια φορα θυμαμαι…το τσουβαλι αρχισε να βγαζει καπνους,,,και η ατμοσφαιρα ηταν αποπνυκτικη.Α!!Θυμηθηκα και κατι αλλο.Μαζι με τους ξυρους καρπους της μοδας ηταν και τα καναπεδακια(κρακερακια με διαφορα κρεμωδη υλικα που τα βρισκαμε σε σωληναρια…Και η μουσικη….παντα ερωτικη..προς το τελος της για να μπορουν να αγκαλιασουν την αγαπημενη/ο τους.Θα σου θυμισω ενα πολυπαιγμενο τραγουδι των παρτυ που γινοντουσαν τοτε"http://www.youtube.com/v/AnXMyODihKY&hl=en_US&fs=1&" Eυχομαι μια ομορφη μερα να εχεις ….

    Απάντηση

  14. Αγριάδα
    Φεβ. 12, 2010 @ 09:55:35

    Καλημέρα katabranΝαι Γιάννη, κρακεράκια με πάστα ροκφορ, με παστα αντσούγια, με πάστα… γενικάΑσε το τραγούδι το ακούς και έχεις οργασμό!!

    Απάντηση

  15. Αγριάδα
    Φεβ. 12, 2010 @ 09:58:28

    …έχω και τον espectador που κουβαλάει διάφορα κρουασάν, και δεν έχω γράψει τίποτα ακόμα…

    Απάντηση

  16. Τσουκνιδιτσα
    Φεβ. 12, 2010 @ 19:38:30

    http://www.youtube.com/watch?v=ty88f3XhQ80Ο δικός σου ζηλευει… γι αυτο καντου μια αγκαλιτσα και χορεψε τον αυτο το μπλουζ….!!!Διαβάζοντας τα… ταξιδεψα σ εκεινα τα χρονια΄. Απίθανη η περιγραφή σου!!!Να περάσετε ενα απίθανο καρναβάλι!!!

    Απάντηση

  17. Aeolos
    Φεβ. 12, 2010 @ 20:02:22

    Φίλη Αθηνά, πειράζει που εγώ απολαμβάνω τις περιγραφές σου, σαν ένα όμορφο λογοτέχνημα και ταξιδεύω, χωρίς να σχολιάζω ? Να είσαι καλά…

    Απάντηση

  18. Αγριάδα
    Φεβ. 12, 2010 @ 20:16:05

    Μα τι λες Αίολε, όλοι γράφουμε αυτά που μας εκφράζουν και θα θέλαμε συγχρόνως και ευχαριστούν τους φίλους μας. Σχόλιο αφήνουμε όταν και αν μας έρθειΤσουκνιδίτσα, τα τραγούδια σας από μόνα τους με γυρίζουν σε κείνα τα χρόνιαΣας ευχαριστώ όλους, Να περάσετε όμορφα

    Απάντηση

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: