Δουλεύοντας τον πηλό

Με ένα κομμάτι πηλό

      Από πολύ νωρίς οι άνθρωποι παρατήρησαν οτι με τον πηλό μπορούν να φτιάξουν κυρίως χρηστικά αντικείμενα που θα τους διευκολήνουν στην καθημερινότητά τους. Σιγά σιγά όμως τα διακοσμούσαν και τα ομόρφηναν. Ωσπου άρχισαν να χρησιμοποιούν τον πηλό και για να εκφράσουν τις μεταφυσικές τους ανησυχίες. Και μια και ο πηλός μερικές φορές είναι το πιο ανθεκτικό υλικό έχει χρησιμοποιηθεί ακόμα και για επένδυση διαστημόπλοιων.
Πηλός δεν είναι μόνο ο γνωστός κόκκινος πηλός με τον οποίο είναι κατασκευασμένες οι γλάστρες. Πηλός είναι και η πανάκριβη πορσελάνη, πηλός είναι και τα μονωτικά στους πηλώνες της ΔΕΗ. Από πηλό είναι κατασκευασμένα και τα πρωτότυπα έργα των γλυπτών. Και φυσικά από πηλό είναι κατασκεασμένα τα πλινθόστιστα σπίτια, πηλός είναι και τα περίτεχνα πλακάκια του Ταζ Μαχάλ!
Εδώ θα δούμε τα στάδια που πέρασε ένα κομμάτι πηλού ώσπου να πάρει τη μορφή ενός πουλιού.

Άνοιξα φύλλο πάχους 2 εκατοστών περίπου (αυτό γίνεται και με τον πλάστη της κουζίνας)

Σχεδίασα ένα πουλί και το έκοψα.



Με προσοχή αφαίρεσα τον περιττό πηλό γύρω γύρω και άρχισα
να αφαιρώ σιγά σιγά μάζα πηλού και να διαμορφώνεται το πουλί



Αφαιρώντας πάντοτε δημιουργήθηκε το ανάγλυφο


Αφαιρώντας δημιουργούνται διαφορετικά επίπεδα μεταξύ των φτερών. Επίσης σε αυτή τη φάση άνοιξα τρύπες για να μπουν τα πόδια και για να περασει κρεμαστάρι. Αυτό είναι δύσκολο να γίνει αργότερα γιατί μπορεί να σπάσει, και αδύνατον μετά το ψήσιμο γιατί τότε σπάζουν τα τρυπάνια.
Κάφε φάση της δουλειάς του πηλού χρειάζεται την κατάλληλη υγρασία. π.χ. οι πολύ λεπτές λεπτομέρειες γίνονται όταν είναι σχεδόν στεγνός.


Συνεχίζουμε…..

Καλύπτουμε με μεμβράνη ώστε να χάσει σταδιακά λίγη υγρασία για να μπορούν να δουλευτούν οι λεπτομέρειες. Το απότομο στέγνωμα μπορεί να το ραγίσει.

Μετά μιά εβδομάδα συνέχισα το σκάλισμα γιατί αυτό γίνεται σταδιακά, στρογγυλεύοντας και τις άκρες που εφάπτονται της βάσης.



Σε αυτή τη φάση, που ο πηλός έχει πλέον ελάχιστη υγρασία, το έβαψα με χρώματα πηλού, μπατανάδες, που είναι πηλός άλλου χρώματος διαλυμένος σε νερό
(εμείς άλλο λέγαμε μπατανά στα χρόνια της νεότητάς μας 🙂.

Το άφησα ανοικτό όλη την εβδομάδα, για να στεγνώσει και να μπορέσω να σκαλίξω ώστε να αποκαλύπτεται το χρώμα του πηλού.

Τώρα που στέγνωσε το χρώμα μπορώ να το σκαλίσω.

Με τη μύτη ενός διαβήτη, χάραξα τα φτερά, και έτσι οι γραμμούλες είναι στο χρώμα του πηλού

Τώρα είναι έτοιμο για το πρώτο ψήσιμο, αφού στεγνώσει τελείως

Μπήκε και στο καμίνι.

 

Εδώ ο δάσκαλος θα ανεβάσει σιγά σιγά τη θερμοκρασία μέχρι τους 1200 βαθμούς, αφού γεμίσει ο φούρνος.

Ω! τι κακό! κοιταξτε τι έγινε.


Μεσα στο φούρνο είχε και εργα φτιαγμένα από άλλο πηλό που δεν άντεξαν σε τόση θερμοκρασία, έπρεπε να ψηθούν σε 50 βαθμούς λιγότερο και έλιωσαν. Το αποτέλεσμα; εκτός που καταστράφηκαν ενα σωρό έργα, κόλλησαν και επάνω στη βάση, και στο δικό μου, και αναρωτιέμαι αν θα τα καταφέρει ο δάσκαλος να το σώσει. Για να δούμε στο επόμενο μάθημα πως θα το βρω. Και για να συνεχίσουμε το μάθημα, παρατηρούμε οτι τα χρώματα είναι τελειως διαφορετικά πριν και μετά το ψήσιμο.

Στην
προσπάθειά του να το ξεκολλήσει ο
δάσκαλος, το πουλάκι μου έγινε τρία
κομμάτια, και το κακό είναι ότι δεν
γίνεται να απαλλαγεί απ το κομμάτι
λιωμένου πηλού. Μεγαλύτερη προσπάθεια
θα είχε σαν αποτέλεσμα να σπάσει παραπάνω
το έργο μου.



Ε!
και γω τι να κάνω το κόλλησα, έβαλα και
πόδια από ξυλάκια που βρήκα στον κήπο, και περιμένω να στεγνώσει η κόλλα
η οποία θα γίνει διαφανής.



Για να
δούμε….

Τώρα που στέγνωσε έβαψα το
ράμφος και τα πόδια με ακρυλικό χρώμα,
και το κομμάτι του άχρηστου πηλού στο
χρώμα του τοίχου.

Το έργο άρχισε τον Δεκέμβριο και ολοκληρώθηκε τον Μάιο, πάλι καλά… Χρησιμοποίησα δε, πηλό γλυπτικής, με ενσωματωμένα ρινίσματα ψημένης πορσελάνης που τον κάνει πιο ανθεκτικό, και δεν χάνει πολύ απ τον όγκο του όταν στεγνώσει. Εχει όμως το μειονέκτημα ότι δεν μπορείς να κάνεις πάρα πολύ λεπτές επεμβάσεις, οι γραμμούλες στα φτερά θα γινόταν πιο λεπτές, αν χρησιμοποιούσα απλό πηλό που κάνουμε τις γλάστρες.

Εδώ θα ήθελα να ευχαριστήσω τον δάσκαλό μου, Αντώνη Κουτσούμπα, που πάντα με υπομονή καθοδηγεί τους μαθητές του, αφήνοντας την πρωτοβουλία σε κείνους, και ποτέ δεν θέλησε να επιβάλει την "γραμμή" του!


Πάρτε μια ιδέα απ το έργο του

http://www.myspace.com/adonis_kutsubas


Advertisements

9 Σχόλια (+add yours?)

  1. thalia
    Μάι. 24, 2010 @ 21:22:44

    Αθηνά μου το πουλί αυτό μου θύμισετον Γλάρο Ιωνάθαν Λίβινγκστον!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!Μεράκι, υπομονή και αγάπη για κάθε επάγγελμα…………..Καλό ξημέρωμα.

    Απάντηση

  2. Αλέξανδρος
    Μάι. 25, 2010 @ 05:51:14

    πολύ όμορφο …αλλά το πιο ωραίο θα ήταν υπθέτω … η διαδικασίαάλλωστε όλοι ξέρουμε … ότι το ταξίδι είναι που μετράει … τις πιο πολλές φορέςκαλημέρακαλή συνέχεια

    Απάντηση

  3. Thanasis-
    Μάι. 25, 2010 @ 12:18:23

    Ωραία σχολία η πηλοπλαστική ,αλλά τι πηλό χρησιμοποιείς; Πιστεύω πως θα θέλει ειδικό χώμα ..Για ενημέρωσέ μας σε …βάθος!!!!Να αλλάξουμε λίγο τις ενασχολήσεις…Καλό απόγευμα…

    Απάντηση

  4. Αγριάδα
    Μάι. 25, 2010 @ 15:14:58

    Γεια σας φίλοι!Θανάση. Τον πηλό τον παραγγέλνει ο δάσκαλος. Πιστευω οτι στα κεραμοποιία μπορεί κανείς να βρει τον κόκκινο πηλό, που ειναι πολύ φθηνός, και εμένα μ αρεσει παρα πολύ. Το δύσκολο είναι ο φούρνος. Ενα μικρό φουρνάκι για ερασιτέχνες πριν 10 χρονια έκανε 1000000 δρχ. Οι πιο πολλοί οταν δεν πηγαινουν σε δασκαλο ο οποίος αναλαμβάνει και το ψήσιμο, βρίσκουν άλλους κεραμίστες και τα ψήνουν εκεί. Σε ειδη χόμπυ νομιζω πουλάνε πηλο, σε πολυ μικρες συσκευασιες, που ψηνεται σε απλο φουρνο ή δεν θελει καθολου, αλλά καμιά σχεση με τον αληθινό πηλό. Συμπέρασμα αν ενδιαφέρεται κάνεις πρεπει να βρει εργαστηριο, ή να παρει μαθηματα ή να προμηθεύεται πηλό και να ψήνει τα εργα του.Αλέξανδρε. Nαι για μενα αυτή η ενασχόληση ειναι σαν ψυχοθεραπεία. Ηρεμώ και αυτοσυγκεντρώνομαι. Οπως και κάθε χειρωνακτική ασχολία.Θαλεια, πράγματι το βιβλιο υπάρχει κάπου στο σπιτι μας, και εχει κατι τετοιο στο εξωφυλλο. Θα το ψαξω και παλι.Αν θέλετε ρίξτε μια ματιά στις φωτογραφίες μου, το άλμπουμ “Δουλεύοντας τον πηλό”

    Απάντηση

  5. iannis
    Μάι. 26, 2010 @ 19:13:28

    Αγριαδα καλησπερα!!!Πρωτα απ’ολα ενα μεγαλο μπραβο για την δουλεια σου!!Σου βγαζω το καπελο φιλεναδα!!!Ποτε δεν θα μπορουσα να διαννοηθω οτι εχει τοση πολυ διαδικασια..Εβλεπα την ξαδελφη μου που ασχολειται με πηλο…σε διαφορα χρωματα και φτιαχνει διαφορα αντικειμενα αλλα εκεινος ο πηλος ψηνεται σε φουρνο κουζινας.μιλαμαι παντως πολυ φοβερη τεχνη…Καποτε ειχα ασχοληθει με ζωγραφικη επανω σε πηλινα αγγεια (αυτα που κυκλοφορουν στα μαγαζια λαικης τεχνης,,τα αρχαια)ηξερα ομως οτι υπηρχαν καλουπια που εμπαινε ο πηλος και μετα εμπιανε σε φουρνο.Και παλι μπραβο…Τωρα ενα μεγαλο συγνωμη για την γαιδουρια μου..Σε μενα παει..οταν δεν παει ο Μωαμεθ στο βουνο…πηγαινει το βουνο στο Μωαμεθ….Ντροπη μου!!Θα ηθελα ομως να μου πεις πως καταφερες να μου το βαλεις στο προφιλ μου!!!Καλο βραδυ!!

    Απάντηση

  6. Αγριάδα
    Μάι. 27, 2010 @ 09:43:28

    Γεια σου "Μωάμεθ"Με αγάπη, "βουνό"

    Απάντηση

  7. Αγριάδα
    Μάι. 27, 2010 @ 09:53:24

    Γιάννη, ειναι απλό. Πήγα στο προφίλ σου και το έβαλα για να το δεις σίγουρα.Ξέρω για αυτά τα αγγεία που λες. Θ’ελουν πολύ λεπτο πινέλο, ή σε βαμμένο και ξίνεις με λεπτή βελόνα. εχω δει την ξαδέλφη μου να δουλεύει. Φοβερή λεπτομέρεια!

    Απάντηση

  8. Χριστιάνα
    Φεβ. 16, 2011 @ 21:20:18

    Εξαιρετικό! με επιμονή κι υπομονή, με ταλέντο και καρτερικότητα! Θαυμάσιο!

    Απάντηση

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: