Όταν βγήκε το κλιν

Όταν
βγήκε το κλιν

Μια
φορά και έναν καιρό, όταν στις αυλές
βάζαν πλύση οι γυναίκες, είχαν στην
διάθεσή τους το πράσινο σαπούνι και σε
εξαιρετικές περιπτώσεις και άσπρο
Άναβαν φωτιά για το καζάνι απ τα χαράματα,
και για καλλίτερα αποτελέσματα
χρησιμοποιούσαν και πιπιλά. Τι είναι
αυτό; μα καθαρή και λεπτή στάχτη, που
την είχαν μαζέψει απ την προηγούμενη
πλύση, και την ρίχναν μαζί με τα ρούχα
και το σαπούνι στο βραστό νερό Εσώρουχα,
σεντόνια, πετσέτες, ήταν όλα κάτασπρα.
Και όταν τα άπλωναν στα σχοινιά έλαμπε
ο τόπος και απαγορευόταν σε εμάς τα
παιδιά να παίζουμε στην αυλή για να μην
τα λερώσουμε. Τα μανταλάκια που ήταν
ξύλινα φυσικά ποτέ δεν έφταναν, και
πάντα με έστελνε η μαμά στη θεία Ελένη
του Γιαγκούδη να δανειστώ μερικά. Έτσι
και κείνη όταν έβαζε μπουγάδα έστελνε
κάποιο παιδί και ζητούσε από μας.

Και
τότε ήρθαν τα αεροπλάνα. Αεροπλάνα που
έριχναν μανταλάκια. Ναι, τι σας φαίνεται
παράξενο, έβρεχε μανταλάκια, πλαστικά.
Κίτρινα κόκκινα πράσινα μπλε

Ήταν η
μεγάλη μόδα, ότι ήθελαν να διαφημίσουν
το σκορπούσαν με αεροπλάνο. Για πολλά
πολλά χρόνια, όποτε βλέπαμε κανέναν
αξύριστο λέγαμε “δεν πέταξε το αεροπλάνο
ξυραφάκια”;

Και
κάποτε βρήκαν άλλον τρόπο διαφήμισης.
Τα δείγματα δωρεάν και το Κλιν! Η πρώτη
σκόνη πλυσίματος! Κλιν για τα ρούχα,
κλιν για τα πιάτα, κλιν για όλα. Και το
σπουδαιότερο σε κάθε σακουλάκι μέσα,
είχε και κάτι. Ενα μανταλάκι ή ένα
παιχνιδάκι Περιμέναμε πως και πως να
τελειώσει το κλιν, να αγοράσουμε άλλο,
για να πάρουμε το παιχνιδάκι. Ήταν κάτι
πλαστικά ζωάκια ή ανθρωπάκια. Ποιός
θυμάται τους μικρούς ινδιάνους ή τα
στρατιωτάκια; εδώ πρέπει να είσαι πάνω
από 50 για να τα θυμάσαι όλα αυτά. Τα
αραδιάζαμε, παίζαμε με αυτά και τα
ανταλλάσσαμε μεταξύ μας. Γι αυτό αν
κάποιος ήταν ουρανοκατέβατος ή
μικροσκοπικός, λέγαμε “στο κλιν τον
βρήκαμε”;

Ως
τότε ξέραμε μια μόνο οδοντόκρεμα (όσοι
την ήξεραν δηλαδή), την Kolynos.
Άρχισαν να μοιράζουν στα σπίτια
κάτι μικρούτσικα σωληνάρια, με Colgate
ή σαμπουάν Tamo και μετά
OmOr. Τα πρώτα σαμπουάν,
γιατί ως τότε πάλι το πράσινο σαπούνι
είχαμε και το λούσιμο ήταν μαρτύριο για
τα μάτια. Και το καταπληκτικότερο, το
αεροπλάνο που έγραφε στον ουρανό ΟΜΟ!
Πετούσε και έκανε τούμπες στον αέρα
βγάζοντας έναν άσπρο καπνό, που σχημάτιζε
γράμματα. Παρακολουθούσαμε με ανοικτό
το στόμα και χειροκροτούσαμε!

Τι
σας τα λέω όλα αυτά; Έτσι για να σας
θυμίσω ότι η πιο τυχερή γενιά γυναικών
όλων των εποχών είμαστε εμείς! Πλυντήρια
στεγνωτήρια απορρυπαντικά με μπλε και
πράσινους κόκκους, λευκαντικά, χλωρίνες,
και μετά από όλα αυτά αν δούμε καμιά
σκιά, ψάχνουμε για άλλο απορρυπαντικό.
Μια ντουλάπα γεμάτη προϊόντα καθαριότητας,
άλλο για το φούρνο, άλλο για τα μάτια
της κουζίνας, άλλο για τις εμαγιέ
επιφάνειες. (Μόνο που δεν καθαρίζουν
μόνα τους τα άτιμα πρέπει εγώ να παρατήσω
τον υπολογιστή και να αρχίσω το τρίψιμο)

Μα
αυτό που άλλαξε κυριολεκτικά τη ζωή μας
ήταν οι πάνες μιας χρήσεως, για τα μωρά,
για τους ηλικιωμένους, για τις δύσκολες
ημέρες. Μόνο εμείς που τα δοκιμάσαμε
όλα ξέρουμε την αξία τους. Ξέρω γελάτε
εσείς, αλλά φανταστείτε τη ζωή σας χωρίς
αυτά.

Λοιπόν
κάποτε, εμείς τα κορίτσια, χρησιμοποιούσαμε
πανάκια από προσόψι, και κουβαλούσαμε
και στο σχολείο, οπότε όταν αλλάζαμε το
λερωμένο το τυλίγαμε στην εφημερίδα
και το βάζαμε στην τσάντα. Μετά βγήκαν
οι σερβιέτες και τα καταπληκτικά ταμπόν
που σ αφήνουν και να κολυμπήσεις ακόμα.
Α! και για τα μωρά! Απ την στιγμή που
γεννήθηκε ο γιος μου, ώς τη στιγμή που
γεννήθηκε η κόρη μου, τα δοκίμασα όλα.
Και τις πάνες και τα τρίγωνα και τα
νάυλον βρακάκια και τις φασκιές και τα
“μπέιμπι λίνο” και τις πάνες-βρακάκι.
Και για τους παππούδες μας; Κάποτε αν κάποιος παππούς δεν ήταν σε θέση να
σηκωθεί έπρεπε η νύφη του κυρίως, κάθε
μέρα να βάζει μπουγάδα. Τώρα υπάρχουν
οι πάνες αλλά και τα σεντόνια μιας
χρήσεως.

Τώρα
ξέρω, οι άντρες θα πείτε ότι δεν σας
αφορούν και πολύ όλα αυτά. Αμ δε…. Και
βέβαια σας αφορούν

Διαβάστε το τελευταίο
βιβλίο του Philip Roth ΦΕΥΓΕΙ
το ΦΑΝΤΑΣΜΑ
και θα
καταλάβετε (ο ήρωας έχει ακράτεια μετά
από αφαίρεση προστάτη).

Τώρα αν μερικοί από ξέπλυμα ξέρουν μόνο αυτό  εγώ δεν μπορώ να βοηθήσω.

Λοιπόν
οι γυναίκες πριν από εμάς δεν γνώρισαν
τις ευκολίες που υπάρχουν σήμερα, και
οι σημερινές νέες γυναίκες, δεν γνώρισαν
την γανάδα που είχαν οι μαμάδες μας. Ε,
δεν είμαστε εμείς οι τυχερές που τα
γνωρίσαμε όλα, απολαμβάνουμε την εποχή
μας και προπαντός τον απέραντα ελεύθερο
χρόνο μας! Αλλιώς πως θα σας τα έγραφα
όλα αυτά….

Advertisements

22 Σχόλια (+add yours?)

  1. Αγριάδα
    Ιον. 28, 2010 @ 16:18:49

    Σε μια επικοινωνία που είχα με τον φίλο μας τον Παναγιώτη, και ανταλλάσσοντας φιλοφρονήσεις μου επισήμανε ότι σπάνια βάζω κάτι. Ε, ναι φίλοι μου, δεν μου έρχεται, δεν ξέρω και αν ενδιαφέρουν αυτά που έρχονται στο μυαλό μου στα καλά καθούμενα. Επικοινωνώ μαζί σας, διαβάζοντας όσα γράφετε, σκουντάω και κανέναν στο face book 🙂 Να όμως τι θυμήθηκα βάζοντας πλυντήριο.

    Απάντηση

  2. Τσουκνιδιτσα
    Ιον. 28, 2010 @ 17:49:05

    Είμαστε πράγματι μια τυχερή γενιά. Στα χρόνια μας είδαμε τόσα πολλάν αλλάζουν … Και βέβαια άλλαξαν την ζωή μας προς το καλύτερο και μας χάρισαν ελεύθερο χρόνο, ώστε να ξημεροβραδιαζόμαστε στην δουλειάγια να μπορούμε να τα αποκτήσουμε… Τελικά έχεις βάλει με το μυαλό σου πόσα χρήματα χρειάζονται για όλα αυτάτα καλούδια;

    Απάντηση

  3. Τσουκνιδιτσα
    Ιον. 28, 2010 @ 17:49:47

    Δουλεύουμε πλέον για τα απορρυπαντικά τα σαμπουάν και τις σερβιέτες .και τα παιδάκια μας μεγαλώνουν μόνα τους στους παιδικούς σταθμούς καιμπροστά στην τιβί, που τα κατακλύζει με διαφημίσεις για διάφορα παιχνίδια σκουπίδια, κι οι γονείς μας τραβάνε τον δρόμο για τα γηροκομεία…Θέλεις κι άλλα;Φιλιά πολλά

    Απάντηση

  4. Αλέξανδρος
    Ιον. 28, 2010 @ 18:21:25

    πολύ όμορφη ανάρτηση ….όλα αυτά τα έζησα … παρακολουθώντας μου έκανε εντύπωση το προφυλακτικό απλωμένο … λόγοι οικονομίας;καλή συνέχεια

    Απάντηση

  5. Αγριάδα
    Ιον. 28, 2010 @ 18:30:55

    Α! Τσουκνίδα μου, απαισιόδοξη σε βρίσκω. Δεν είναι στο χέρι μας να επιλέξουμε; Δεν μπορούμε να ασχοληθούμε με τα παιδιά και να αποτρέψουμε απ την τιβι; Μπορούμε να τους δώσουμε βιβλία, μπορούμε να τους μαθουμε τα ζωγραφίζουν, μπορούμε να τους κάνουμε χειροτεχνίες… Αντε εσύ που έχεις φαντασία, πλάσε κανένα ωραίο παραμύθι για τα εγγονάκια σου.

    Απάντηση

  6. Αγριάδα
    Ιον. 28, 2010 @ 18:31:27

    Αν θέλουμε μπορούμε να γυρίσουμε στο πράσινο σαπούνι για όλα, μπάνιο, λούσιμο, πλύσιμο…. Ναι την κατανάλωση πρέπει να προσέξουμε και να κερδίσουμε ποιότητα ζωής, αλλά αυτό είναι άλλη ιστορία.

    Απάντηση

  7. Αγριάδα
    Ιον. 28, 2010 @ 18:35:04

    E, ναι Αλέξανδρε! Αφού η Τσουκνιδίτσα λέει οτι όλα αυτά στοιχίζουν, θα καταργίσουμε τις σερβιέτες και τις πάνες μιας χρήσεως, θα αγοράσουμε προσόψι με το μέτρο για να κάνουμε μ@νόπανα που θα τα πλένουμε, και θα πλένουμε και τα προφυλακτικά.

    Απάντηση

  8. thalia
    Ιον. 28, 2010 @ 20:50:12

    Είσαι Απίθανη!!!!!!!!!!!!!!!Πάλι με ταξίδεψες στο παρελθόν…………….Πόσες αλλαγές………….Αθηνά μου καλό σου βράδυ.

    Απάντηση

  9. Bio-Μπαξές
    Ιον. 28, 2010 @ 21:03:47

    Είσαι καταπληκτική!!!!Πολλές φορές το είπα, γράψε κανα βιβλίο.ΜΠΕΣΤ ΣΕΛΛΕΡ θα γίνει.Φιλιά πολλά.

    Απάντηση

  10. Georgia
    Ιον. 29, 2010 @ 01:50:30

    Καλημερα σε ολους…αχ βρε Αθηνα με τις αναπωλησεις σου,,,ορισμενα τα θυμαμαι αμυδρα βεβαια, αλλα αυτο που δεν θα ξεχασω ποτε ηταν το πλυσιμο στη σκαφη με σαπουνι που εφτιαχνε η μανα μου…..εχει δικιο η ΕΛΕΝΗ….ΕΧΕΙς ΚΑΤΑΠΛΗΚΤΙΚΗ ΠΕΝΑκαλημερααα φιλια πολλα!!!

    Απάντηση

  11. espectador
    Ιον. 29, 2010 @ 06:57:57

    Στη δικη μας την αυλη τοτε στην Ξανθη ζουσαμε 3 οικογενειες. Οταν ηταν να πλυνει η μαννα μου παντα. μα παντα, ο καιρος ηταν θαυμασιος. Γι αυτο οταν ηταν να πλυνουν οι αλλες κυριες την παρακαλουσαν να απλωσει και αυτη διπλα στα δικα τους εστω ενα μικρο μαντηλακι. Ετσι για να ξεγελαστει ο καιρος και να νομισει οτι πλενει εκεινη 🙂

    Απάντηση

  12. Αγριάδα
    Ιον. 29, 2010 @ 07:04:34

    Και η μαμά σου Espectador όταν είχε καλό καιρό μου έλεγε – μην χάνεις τέτοια μέρα βάλε πλύση- μα, μαμά, αφού δεν συμπληρώθηκε το πλυντήριο- ψάξε, και θα βρεις να το συμπληρώσειςτόση έννοια είχε με τις μπουγάδες!

    Απάντηση

  13. Αγριάδα
    Ιον. 29, 2010 @ 07:07:30

    Καλημέρα Θάλεια, Ελένη και Γεωργία!Σας ευχαριστώ, μα μόνο ό,τι βίωσα μπορώ να αραδιάσω στο χαρτί. Λίγα μου φαίνονται όπως λίγη και η ζωή μου ως τώρα…

    Απάντηση

  14. Ντόρα
    Ιον. 29, 2010 @ 14:39:18

    Πραγματι ειμαστε πολυ τυχερη γενεια απο θεμα ευκολιας ,οχι ομως σε αλλα .οσο σκεφτομαι τη μανα μου με τρια παιδια το τι πανες επλενε..και τοσα αλλα που μου εχει πει..σκεφτομαι ομως ποσο αξιες γυναικες ητανε!Φιλακια..καλησπερα.

    Απάντηση

  15. Αγριάδα
    Ιον. 29, 2010 @ 17:54:35

    Ητανε άξιες Ντόρα μου, αλλά και μεις που δεν καταναλώνουμε το χρόνο μας στο πλύσιμο, πάλι άξιες είμαστε. Αφιερώνουμε πιο πολύ χρόνο στα παιδιά μας, τα φροντίζουμε πιο ουσιαστικά επικοινωνούμε μαζί τους. Και φυσικά είμαστε πιο ανεξάρτητες! Φιλάκια!

    Απάντηση

  16. iannis
    Ιολ. 01, 2010 @ 19:37:11

    Καλλησπερα αγριαδα,,,Και βεβαια ειναι καταπληκτικη η καταχωρηση.Ποσο πισω με πηγες..και τι θυμησες!!Δυσκολα χρονια…Με κοπο καταφερναν ολα τα πραγματα οι ανθρωποι…Φουρνος…Που τετοια πολυτελεια!!!Κουβαλουσαμε το ταψι στα χερια μεχρι τον φουρνο της πςριοχης μας.Και αντε μετα να το κουβαλας και μαλιστα ζεστο!!κιαν ηταν νταλα καλοκαιρι ειχες και την ζεστη(Το βιωνα στις διακοπες σε ενα εξοχικο που ειχαμε στην Αιγινα…600 μετρα να πας και αλλο τοσο να γυρισεις!!4 φορες το φανταζεσαι?

    Απάντηση

  17. iannis
    Ιολ. 01, 2010 @ 19:38:30

    Ασε τα ψυγεια του παγου…που επρεπε να μεταφερεις και τον παγο μεσα σε τσουβαλι.Το πλυσιμο των ρουχων ηταν αποκλειστικη δουλεια της μανας μου..αλλα σε οτι περνουσε απο το χερι μας βοηθουσαμε και μεις τα παιδια.Αντε να πουμε στα παιδια μας να κανουν μια δουλεια….σε γραφουν δεοντος!!τα πανακια τα θυμαμαι στην γιαγια μου…Υπηρχε στα χρονια μου το χαρτοβαμβακο.

    Απάντηση

  18. iannis
    Ιολ. 01, 2010 @ 19:39:12

    .Θυμαμαι ομως τα δωρα απο τα διαφορα απορυπαντικα.Και περισσοτερο απο το ΚΛΙΝ.Ο κοσμος περιμενε τα δωρακια σαν μαννα εξ\ουρανου..οπως και πετσετες με ψαρακια απο τα καπακια της μπυρας ΚΟΡΩΝΑ.Ομορφα χρονια ομως….τα θυμαμαι με νοσταλγια…Και οσο και αν φανει περιεργο αυτο στην επομενη γωνια απο το σπιτι μου ηταν το βουστασιο της κυρα Αγγελικης…Πηγαινα λοιπον με μια κατσαρολα και αγοραζα το γαλα της ημερας.Φαντασου στον Κορυδαλλο γελαδια…

    Απάντηση

  19. iannis
    Ιολ. 01, 2010 @ 19:41:24

    Να σαι καλα ρε Αγριαδα μου με ολα αυτα που μου θυμισες!!!καλο μηναΦτου γαμοτο..εφτησα αιμα για ενα σχολι..Πως καταντησαμε!!!Και δω…περικοπες λογω ΔΟΝΗΤΗ….(ΔΝΤ)????

    Απάντηση

  20. Αγριάδα
    Ιολ. 01, 2010 @ 20:17:31

    Xa xa! Γιάννη, και τα άστρα στο Tide? Με 5 έπαιρνες αφράτη πετσέτα. Αλλά και με καπάκια της μπύρας; πρώτη φορά το ακούω. Καλό μήνα, καλές διακοπές1

    Απάντηση

  21. Thanasis-
    Ιολ. 03, 2010 @ 14:09:57

    Και με το Rol μάζευες κουπόνια και έπερνες δωρεάν δίσκους….Αχ βρε Αθηνά μου δεν είμαστε τυχερή γενιά, βασανισμένη γενιά είμαστε!!Απλώς ζήσαμε τις σαρωτικές αλλαγές…Και λοιπόν τι έγινε…Σήμερα θα ήθελα να ήμουν 20 χρονών…Κι’ ας λένε ότι είναι σκοτεινό το μέλλον τους…Σκοτάδι στα μυαλά έχουν….Σήμερα οι νέοι ΖΟΥΝ τότε οι νέοι ήσαν "ΖΕΜΕΝΟΙ" στο ζυγό!!!Βέβαια καλά κάνεις και μας τα θυμίζεις..Οι αναδρομές δεν έκαναν ποτέ κακό….

    Απάντηση

  22. Τσουκνιδιτσα
    Ιολ. 13, 2010 @ 10:29:40

    αυτο συμβαινει και σε μενα… με τις φωτογραφιεςμετα απο καιρο καμια δεν φαινεται….

    Απάντηση

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: