Όταν οι ζαρτιέρες δεν ήταν φετίχ!

Όταν
οι ζαρτιέρες δεν ήταν φετίχ!

(χωρίς φωτογραφίες για να εξάπτεται η φαντασία σας)


Κάποτε
στην τρίτη γυμνασίου, τα Χριστούγεννα,
στο σχολείο κάναμε γιορτή και ανταλλάξαμε
δώρα. Θυμάστε βέβαια πως γινόταν αυτό.
Αγοράζαμε όλες από ένα δωράκι, διαθέτοντας
το ποσό που είχαμε ορίσει, ώστε να μην
είναι άλλα δώρα ευτελή και άλλα ακριβά.
Ορίσαμε λοιπόν ότι το δώρο θα είναι
αξίας δέκα δραχμών. Αριθμήσαμε τα δώρα,
και με κλήρο τα μοιράσαμε. Πήρα και γω
το δωράκι μου και όταν το άνοιξα, δεν
πίστευα στα μάτια μου. Ένα ζευγάρι ψιλές
κάλτσες!. Δεν είχα φορέσει ακόμα, η μαμά
με θεωρούσε μικρή, και εγώ θεωρούσα τα
"τσάκνα" μου ακατάλληλα ακόμα για ψιλές
κάλτσες. Αλλά τώρα το αποφάσισα αμέσως.
Ήρθε η ώρα. Βέβαια δεν επρόκειτο εγώ να
κάνω τα χαζά που κάνουν οι άλλες. Παίρνανε
μαζί τους τις ψιλές κάλτσες, και το
μεσημέρι όταν σχολούσαμε κατέβαιναν
στο υπόγειο και αλλάζανε. Βγάζαν τις
άσπρες κοντές κάλτσες που είμασταν
υποχρεωμένες να φοράμε, για να πάνε απ
το σχολείο μέχρι το σπίτι με νάυλον
κάλτσες. Και φυσικά σφίγγαμε όλες τις
ζώνες μας, για να ανεβεί η ποδιά πάνω απ
το γόνατο. Είχαμε δικτατορία βέβαια
και εκτός απ τις άσπρες κάλτσες και την
μπλε ποδιά, είμασταν υποχρεωμένες να
φοράμε και μπλε κορδέλες στα μαλλιά.
Κέρδισα λοιπόν ένα ζευγάρι κάλτσες και
όλο χαρά πήγα στο σπίτι, όπου όλοι μου
ευχόταν με γειά. Ωραία, αλλά πως θα τις
στερέωνα; Οι καλτσοδέτες ήταν
αντιαισθητικές, γι αυτό η αδελφή μου
μου αγόρασε ένα ζευγάρι εφηβικές άσπρες
δαντελένιες ζαρτιέρες. Α! Τι χαρά ήταν
αυτή! Ακόμα θυμάμαι κάθε λεπτομέρεια
στο σχέδιό τους. Η άσπρη δαντέλα είχε
και ανθάκια γαλάζια. Και βέβαια τα πόδια
χρειαζόταν οπωσδήποτε και αποτρίχωση….

Έτσι
άλλαξε η ζωή μου απ τη μια μέρα στην
άλλη. Το βράδυ όταν γυρνούσα απ την βόλτα
ή το σινεμά, με μια σταγόνα υγρό πιάτων
έπλενα τις πατούσες και στη συνέχεια
ολόκληρες τις κάλτσες και τις άπλωνα.
Μέχρι το άλλο απόγευμα είχαν στεγνώσει
και ήταν έτοιμες να τις φορέσω. Με αυτές
τις κάλτσες πέρασαν οι γιορτές των
Χριστουγέννων, ήρθε και το Πάσχα, ήρθε
και το καλοκαίρι… Κάθε μέρα τις έπλενα,
και τις άπλωνα. Με την αίσθηση ότι είμαι
γυναίκα! Ναι αυτό ήταν το πέρασμα, όπως
φαντάζομαι για τα αγόρια είναι το πρώτο
ξύρισμα. Θυμήθηκα τώρα με συγκίνηση το
πρώτο ξύρισμα του γιου μου, όταν του
είπε ο μπαμπάς του, “θέλεις να σου δείξω
πως γίνεται” και πήγαν στο μπάνιο…

Κάπως
έτσι πέρασε όλο το γυμνάσιο, ώσπου ήρθαν
τα χρόνια των σπουδών. Με τα πανταλόνια
πια, σπάνια χρειαζόταν να φοράμε ψιλές
κάλτσες και αφού βγήκαν και τα καλτσόν,
μπορούσαμε να φοράμε ακόμα πιο κοντές
φούστες. Και όταν ήρθε και η αντιπολίτευση,
ε, τότε πια ακόμα και με φούστες, πότε
μίνι, πότε μίντι και πότε μάξι φορούσαμε
κάτι πλεκτές τρουακάρ σαν στρατιωτικές
και μποτάκια περίπου αρβυλάκια. Όμως
φρόντιζα με μακρυά ως τον αστρόγαλο
φούστα, που είχε κουμπιά μπροστά, να
αφήνω τα περισσότερα ξεκούμπωτα και να
μην χάνω τη θηλυκότητά μου :-)….

Και
με μια ανάσα, από 15 και 25 έγινα 55… Και
λέτε να έρθει η ώρα που θα λέω “όταν
ήμουν νέα, δηλ 55 χρονών;

και
θα γράφουμε ακόμα στο space?

Advertisements

11 Σχόλια (+add yours?)

  1. Ντόρα
    Ιολ. 16, 2010 @ 14:33:42

    εισαι νεοτατη και το γνωριζεις καλα.Κοπλιμεντα θελεις μου φαινεται…οσο για τις ζαρτιερες δεν υπαρχει πιο θηλυκο αξεσουαρ.Δινει ορμη στη φαντασια…Εχει πλακα ετσι που τα γραφεις..το διασκεδασα αφανταστα.Νασαι καλα γλυκια μου..καλο απογευμα.

    Απάντηση

  2. espectador
    Ιολ. 16, 2010 @ 14:36:47

    Εγω σε προτιμω με τον γυψο παντως. Λεω μολις γινει καλα το ποδι σου να τον κρατησουμε και να τον "φορας" σε ιδιαιτερες στιγμες.

    Απάντηση

  3. filomila
    Ιολ. 16, 2010 @ 15:14:05

    Πιστεύοντας πάνω κάτω .ότι έχουμε την ίδια ηλικία ,θά πω-για μένα- οτι περνάω την καλλίτερη στιγμή μου ,ωριμη ,κατασταλλαγμένη ,κάνω όσα δεν έκανα χρόνια πρίν δηλ.χειμερινο κολύμπι, τέννις ,χορό ,τάγκο και βιώνω την ωριμότητά μου με γλυκίτητα , και κάπου κάπου με την φθινοπωρινή θλίψη της επίγνωσης οτι δεν αντιστρέφει ο χρόνος παρά ταχειά οδεύει στην ολοκλήρωση του, ε ας πάμε χορτάτοι με εικόνες.

    Απάντηση

  4. Αγριάδα
    Ιολ. 16, 2010 @ 15:23:19

    Ναι Ντοράκι, είμαι πολύ πιο νέα απ το σώμα μου, και αυτό δυσκολεύει τα πράγματα…Espectador! Γύψος – φετίχ!!!! Ε, καλά λέω εγώ ότι στην τέχνη και στον έρωτα πάντα κάτι καινούριο ανακαλύπτουμε!Filomila, και σε μένα το ίδιο συμβαίνει. Οχι παρόμοιες δραστηριότητες με τις δικές σου, αλλά έχω όλο τον χρόνο δικό μου και ανακαλύπτω ενδιαφέροντα.

    Απάντηση

  5. Αλέξανδρος
    Ιολ. 16, 2010 @ 15:37:29

    όμορφο κείμενο για ακόμη πιο όμορφες στιγμές ….έχεις πολλά να ζήσεις ακόμα …καλή συνέχεια

    Απάντηση

  6. Bio-Μπαξές
    Ιολ. 16, 2010 @ 16:28:04

    Κάποτε, στα 30 μου μου είχαν πει: Α, τα 45 πολύ ωραία ηλικία…και μου φάνηκε παράξενο…Τώρα που οδεύω προς τα κει, μάλλον θα συμφωνήσω. Κι αν ακούσω κι εσάς τις 55άρες και το Τσακάλι το γιατρό, θα πρέπει να αισιοδοξώ ε;

    Απάντηση

  7. Georgia
    Ιολ. 16, 2010 @ 16:35:42

    βρε τι με εκανες να θυμηθω,,,,,νασαι καλα γλυκια μου…..ομορφο ταξιδι πισω στο χρονο,,,,,ενα ομορφο βραδακι νε εχετε…..φιλιαααααααααα!!!!

    Απάντηση

  8. thalia
    Ιολ. 16, 2010 @ 18:43:48

    Η έξαψη της φαντασίας!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!Πάντα εκπλήξεις είσαι Αθηνά μου……………………..Καλό βραδάκι.

    Απάντηση

  9. Thanasis-
    Ιολ. 16, 2010 @ 19:32:17

    Να είσαι καλά να θυμάσαι τα περασμένα….

    Απάντηση

  10. Τσουκνιδιτσα
    Ιολ. 28, 2010 @ 21:14:16

    Καλα βρε Αθηνά μου… τοσο καιρο τις εβαζες, τις εβγαζες, τις επλενες , κανενας ποντος δεν εφυγε;;;Ξερεις τι θυμήθηκα τις μανταριστρες…

    Απάντηση

  11. Αγριάδα
    Ιολ. 29, 2010 @ 07:03:06

    Μπα καλέ πως να χαλάσουν; ‘ετσι που τις έπλενα και τις στέγνωνα πρώτα με πετσετα!!!!Πράγματι Τσουκνιδίτσα σε κάθε περίπτερο έγραφε μαντάρονται κάλτσες!!! Τι μεροκάματο να έβγαζαν τάχα αυτές οι γυναίκες…

    Απάντηση

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: