Αγώνας επιβίωσης

Ε π ι β ί ω σ η

Κάθε
άνοιξη στην αυλή μας, μέσα σε στοίβες
από κλαδιά ή κάτω από κορμούς δέντρων,
οι γάτες βρίσκουν καταφύγιο και γεννάνε
τα μωρά τους. Έτσι γεννιούνται πέντε
– έξη γατάκια, που με την φροντίδα μας
μεγαλώνουν, και το Φθινόπωρο που εμείς
φεύγουμε είναι σε θέση να επιβιώσουν
μόνα τους. Είναι μεγάλα πια, και εκτός
από έντομα κυνηγάνε και πουλάκια και
ποντικάκια. Την επόμενη άνοιξη μας
περιμένουν όσα δεν καταφεύγουν σε άλλες
αυλές, γιατί αφήνουμε πάντα και μπόλικη
τροφή στο γείτονα που έρχεται κάθε μέρα,
και έχει και εκείνος μεγάλη αγάπη για
τα ζωάκια. Φέτος, το πιο άσχημο
γατάκι, είναι και το πιο πιστό, και δεν
φεύγει καθόλου από κοντά μας. Το λέμε
“ποντικάκι” λόγω του χρώματός του.

Σήμερα
λοιπόν, βλέπω το “ποντικάκι” μας, δηλαδή
το ασχημούλι γατάκι μας αφοσιωμένο στα
σέσκουλα.


Δεν πίστεψα βέβαια ότι
λιμπίστηκε τα σέσκουλα, κάτι τρέχει εδώ
σκέφτηκα, και τρέχω να πάρω τη φωτογραφική
μηχανή.

Και πραγματικά βλέπω να πετάγεται
κάτι και να κρύβεται κάτω από μια πέτρα.

Και το “ποντικάκι” μας από πίσω. Ηταν
ένα μικρούτσικο αληθινό ποντικάκι!


Το
σωματάκι του περίπου τέσσερις πόντους,
και το χρώμα του ίδιο σαν το γατί μας!
Άρχισε λοιπόν ένα “παιχνίδι” ζωής και
θανάτου.


Για καμιά ώρα, το έπιανε και το
άφηνε.


Αυτό κρυβόταν κάτω απ τις πέτρες,
και μόλις έκανε να βγει άρχιζε το
κυνηγητό. Έβγαλα πάνω από ογδόντα
φωτογραφίες (Άγια ψηφιακή) και επέλεξα
μερικές να σας δείξω. Το δικό μας
“ποντικάκι” χορτάτο γιατί είχε φάει
ένα σωρό κροκέτες, παρ’ όλη την υπομονή
του, δεν κατάφερε να ελέγξει το παιχνίδι.
Έτσι το μικρούτσικο την κοπάνησε και
μπήκε κάτω από μια τεράστια πέτρα χωρίς
να γίνει αντιληπτό. Εγώ όμως περίμενα
και κατάφερα να το φωτογραφίσω και μόνο
του. Μάλλον με πήρε χαμπάρι και πόζαρε
αυτάρεσκα ενώ το γατάκι ξεχάστηκε και άραξε στον ήλιο.

Το
ποντικάκι πόζαρε, εγώ έβγαζα φωτογραφίες,
και ο γάτος που μας είχε ξεμείνει απ την
περσινή γενιά χαϊδευόταν στα πόδια μου.





Κάτι
κατάφερα παρ όλο που το χρώμα και το
μέγεθος, δεν βοηθούσαν. Είχε μέγεθος
ενός φύλλου ελιάς και δύσκολα ξεχώριζε.
Τώρα παρακαλάω να τους ξεγελάει και να
μην το πιάσουν ποτέ οι γατούληδες.

Advertisements

19 Σχόλια (+add yours?)

  1. Ντόρα
    Σεπτ. 30, 2010 @ 17:15:32

    καλησπερα Αθηνα μου.εγω το βρισκω πανεμορφο το γατακι σου!Οσο για το ποντικακι..ομορφο και αυτο γλυκουλι.Εχουμε και μεις γατια πολλα εδω και εχω ζησει παρομοιες σκηνες πολλες φορες.Ο νομος της φυσης βλεπεις :))Καλο βραδυ να εχεις,φιλια.

    Απάντηση

  2. Bio-Μπαξές
    Σεπτ. 30, 2010 @ 17:24:07

    Ντόρα με πρόλαβες!!!!Κι εγώ, διαβάζοντας την ιστορία σκεφτόμουνα: ο νόμος της φύσης….Καλό σας βραδάκι κοριτσάκια μου, φιλιά πολλά.

    Απάντηση

  3. Αλέξανδρος
    Σεπτ. 30, 2010 @ 17:32:35

    Καλησπερα Αθηνα! Καλα το εδεσες το σεναριο! Χαιρετισμους απο την τσιμεντουπολη…

    Απάντηση

  4. espectador
    Σεπτ. 30, 2010 @ 18:04:01

    Γατες….., ανθρωποι και ποντικια. Καλα αυτος ο γατος το ψαρι το θελει κατω απο την μυτη του.

    Απάντηση

  5. Αγριάδα
    Σεπτ. 30, 2010 @ 19:20:40

    Γεια σας φίλοι, "ο νόμος της φύσης" πράγματι. Και χαίρομαι που κυκλοφορούν πολλά γατιά, και χαίρομαι όταν πιάνουν ποντίκα, ενώ λυπάμαι όταν πιάνουν πουλάκια. Αλλά αυτό το ποντικάκι, που είδα τον αγώνα του, αλλά και την εξυπνάδα του, θέλω να επιζήσει 🙂

    Απάντηση

  6. Αγριάδα
    Σεπτ. 30, 2010 @ 19:23:50

    Καληνύχτα Ντόρα, Ελένη και Αλέξανδρε…. Άμα φωνάξω λίγο, θα την ακούσεις και συ espectador 🙂

    Απάντηση

  7. EL NIONIO
    Σεπτ. 30, 2010 @ 19:49:14

    Πολυ τη χαρηκα τη καταχωρισή σουΕ ναι μωρε δεν είναι άσχημο το γατι,υπερβολική!Καλό βραδυ

    Απάντηση

  8. Aeolos
    Οκτ. 01, 2010 @ 08:25:27

    Έχουμε ένα γάτο, ο οποίος είναι η προσωποποίηση της αγαθοσύνης. Θα έπρεπε να είσαι μπροστά, να τον δεις να μυρίζεται μούρη με μούρη, με ένα μικροσκοπικό ποντικάκι. Και μετά να το βοηθά να ανέβει στη μάντρα της αυλής… Να είσαι καλά, φίλη Αθηνά. Και καλό μήνα να έχεις !

    Απάντηση

  9. Αγριάδα
    Οκτ. 01, 2010 @ 12:13:09

    Αίολε, πολύ θα ήθελα να το δω αυτό, πολύ γλυκό φαντάζομαι. Με την πρώτη ευκαιρία βγάλε φωτογραφία.Επίσης καλό μήνα!

    Απάντηση

  10. Thanasis-
    Οκτ. 01, 2010 @ 17:47:43

    Τα δικά μου τα γατιά τα κλείνω την νύχτα στο κοτέτσι!!!Έτσι γλυτώνουν από τις ρόδες των αυτοκινήτων που περνούν σαν τρελά έξω από το σπίτι μου…(ένα κοτέσι βέβαια χωρίς ..ποντίκια!!!!)Καλό βράδυ Αθηνά…

    Απάντηση

  11. espectador
    Οκτ. 01, 2010 @ 17:51:42

    Κοτετσι διπλα σε αυτοκινητοδρομο? Πολυ σουρεαλιστικο ακουγεται 🙂

    Απάντηση

  12. Thanasis-
    Οκτ. 01, 2010 @ 18:04:48

    Δεν είναι αυτοκινητόδρομος…Είναι η παλιά εθνική οδός που είναι πιο επικίνδυνη κι’ από Autostrada!!!

    Απάντηση

  13. Αγριάδα
    Οκτ. 01, 2010 @ 18:27:56

    Ωχ! Θανάση, αυτό είναι πρόβλημα επιβίωσης…Μια ερώτηση; τί ώρα πάνε οι γάτες για ύπνο; δεν ενοχλούν τις κότες;Καληνύχτα σε σένα και στα άλλα ζωντανά σου.

    Απάντηση

  14. Thanasis-
    Οκτ. 01, 2010 @ 18:34:58

    Μαζί με τις κότες μαζεύω και τις γάτες….Το σπίτι μου είναι με πρόσοψη στην Παλιά εθνική οδό που είναι χειρότερη από Autostrada!!!

    Απάντηση

  15. Aeolos
    Οκτ. 01, 2010 @ 19:30:53

    Θανάση, την πάτησες κι εσύ σαν εμένα, αλλά στο πολλαπλό του ! χαχαχα !

    Απάντηση

  16. Αγριάδα
    Οκτ. 01, 2010 @ 19:42:46

    Δεν πειραζει, σβηνω εγω τα περιττά.

    Απάντηση

  17. espectador
    Οκτ. 02, 2010 @ 06:04:57

    Θαναση μου φαινεται παραξενο, γιατι εδω σε μας, περναει μονο το αυτοκινητο του γειτονα και το δικο μας και η μονη ενοχληση (για μενα τον παραξενο) ειναι-ηταν τα κοκκορια της γειτονισας που χαλουσαν τον κοσμο απο τα μαυρα χαραματα. Αλλα μαλλον εδω και λιγο καιρο τους 2-3 που περισσευαν τους εκανε σουπα 🙂 Οσο για τις γατες πολλες φορες τις παταω οταν πηγαινω καμμια φορα την νυχτα στην τουαλεττα, που συμφωνα με τα πατροπαραδοτα προτυπα την εχουμε εξω απο το σπιτι 🙂

    Απάντηση

  18. heliotypon
    Δεκ. 04, 2010 @ 11:05:07

    Λοιπόν, αυτά τα τρισχασριτωμένα ποντικάκια, έτσι και αφεθούν ανεξέλεγκτα να πολλαπλασιαστούν, δεν μπορείς να φανταστείς τι πληγή μπορούν να γίνουν. Μου έτυχε να μπούν μέσα στο μηχανοστάσιο του καλοριφέρ και σε μια αποθήκη. Δεν άφησαν σημείο που να μην το λερώσουν. Δεν άφησαν καλώδιο να μην το μασουλήσουν. Αναγκάστηκα και έβγαλα όλα τα αντικείμενα από το μηχανοστάσιο (ξέρεις, λέβητα, δεξαμενή, βαρειά πράμματα, όχι αστεία!) να καθαρίσω, να στρώσω πλακάκια και να τα ξαναβάλω μέσα, προσέχοντας να μην αφήσω περάσματα για τον Mickey Mouse και το σόϊ του! Κόστος του έργου περίπου €1500! Πρόσεχε!

    Απάντηση

    • agriada52
      Δεκ. 04, 2010 @ 16:07:25

      Πράγματι, κάποτε μπήκαν σε ένα ηλεκτρονική υπολογιστή που έπιανε ένα δωμάτιο, μιλάμε για είκοσι χρόνια πριν, και τα έκαναν μαντάρα!

      Απάντηση

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: