Με τις προωθήσεις δεν σώζουμε το περιβάλλον.


Με αφορμή ένα ηλεκτρονικό μήνυμα που ετοιμάστηκα να προωθήσω και μετά να προχωρήσω παρακάτω.

GL-The End of Plastic Bag

Το σκέφτηκα για λίγο και είπα, εντάξει θα κάνουν το ίδιο και οι φίλοι μου, και μετά και οι φίλοι των φίλων μου, και οι φίλοι των φίλων των φίλων μου,…. Οπότε αποφάσισα πρώτα να κάνω πράξη όσα τόσο καιρό τα λέμε στο σπίτι, αλλά αν και προσπαθήσαμε τελικά δεν τα εφαρμόσαμε. Και ιδού κάτι απλό. Αν ψάξουμε σε όλο το σπίτι, σε ντουλάπες, μπαούλα, συρτάρια, θα βρούμε σίγουρα κομμάτια υφασμάτων, δαντέλες, τρέσες, και άλλα υλικά ραπτικής. Ακόμα και μεταχειρισμένα ρούχα που δεν μας κάνουν ή έχουν φθαρεί σε μερικά σημεία, μπορούμε να τα αξιοποιήσουμε. Τι να τα κάνουμε; μα υφασμάτινες τσάντες, που θα αντικαταστήσουν τις πλαστικές σακούλες για τα ψώνια μας. Θα τις έχουμε για πολλά χρόνια, γιατί θα πλένονται και θα χρησιμοποιούνται πολλές φορές. Άσε που το κάθε κομμάτι τους κάτι θα μας θυμίζει.

Έφτιαξα λοιπόν τις δύο αυτές τσάντες, με τσέπες για τις αποδείξεις και κατάλληλα ραμμένη τη βάση ώστε να έχουν όγκο.

Αυτές είναι κατάλληλες για το σούπερ μάρκετ αλλά για μια βόλτα στην αγορά για μερικά ψιλοπράγματα χρειάζεται μια πιο μικρή. Έτσι έφτιαξα και την επόμενη.

Σε μια απλή βόλτα πιθανόν να αγοράσουμε π.χ. ένα κραγιόν, ένα κουτί χάπια, ένα μασουράκι, μια μπαταρία,.. όλα από διαφορετικά μαγαζιά, που θα μας δώσουν αντίστοιχο αριθμό σακουλιών. Ε μπορούμε να αποφύγουμε όλες αυτές τις πλαστικές σακουλίτσες χρησιμοποιώντας αυτή την τσάντα.

Την έφτιαξα πιο μικρή για να είναι εύχρηστη, αλλά επειδή πηγαίνοντας στην αγορά μπορεί να θυμηθώ και άλλα πράγματα που χρειάζομαι, και να μην χωράνε σ’ αυτήν, μπορεί να μεγαλώνει. Ξεκουμπώνω τις σούστες που έραψα και γίνεται μια μεγάλη τσάντα σαν τις προηγούμενες.

και η άλλη πλευρά

Και μια ιδέα για το τι να κάνετε τα σφιχτά αυγά που σας περισσεύουν. Εσείς βάψατε όμορφα και πλούσια τα αυγά σας, τσουγκρίσατε, ευχηθήκατε αλλά δεν φαγώθηκαν και πολλά, το ξέρω. Τα παιδιά μόνο τα σπάζουν και άντε να φάνε μισό και αυτό γιατί τους εντυπωσιάζει το κόκκινο χρώμα. Κάντε λοιπόν αυτό που έκανα και εγώ. Αυγά τουρσί με βότανα (στο διαδίκτυο θα βρείτε πολλές συνταγές). Ναι είναι μια εβραϊκή μάλλον συνταγή και εγώ την εφήρμοσα για δεύτερη φορά. Σε ένα μήνα θα μπορούμε να τρώμε το μεζεδάκι μας.

Τι θυμήθηκα τώρα, όταν ήμουν παιδί το Πάσχα έβγαζα αναφυλαξία απ τα πολλά τα αυγά. Τότε τσουγκρίζαμε στο δρόμο με τα άλλα παιδιά και όποιος νικούσε έπαιρνε το αυγό του άλλου και το έτρωγε εκεί επί τόπου. Ο δρόμος ήταν γεμάτος με κόκκινα αλλά και άλλα χρώματα τσόφλια. Άντε και του χρόνου, με υγεία!

Τρεις αυλές – τρεις απόψεις

Αν κάνετε μια βόλτα στην εξοχή, θα δείτε πολλές αυλές τελείως διαφορετικές μεταξύ τους.

Εγώ φωτογράφισα μόνο τη γειτονιά μου

Και πρώτα την αυλή του εξαιρετικού γείτονα που αφιερώνει δύο τρίωρα την ημέρα στην φροντίδα του κήπου του

Στη συνέχεια βλέπετε την αυλή της αχαρακτήριστης γειτόνισας που πολύ συχνά ψεκάζει τα χόρτα και τα καίει γιατί φοβάται τα φίδια, και ας βόσκουν μετά εκεί οι κότες της. Να σας παραγγείλω αυγά;

Και ιδού η δικιά μας αυλή! εδώ όπως παρατηρείτε ο καθένας κάνει ότι θέλει, άνθρωποι, ζώα, φυτά, χωρίς να ενοχλεί ο ένας τον άλλο

Για πέστε μου τώρα, που θα θέλατε εσείς να κάνετε κωλοτούμπες; να παίξετε μπάλα, να κάνετε κούνια στα δέντρα; Ή καλύτερα να βάλετε μια αιώρα και να πάρετε το βιβλίο ή το λαπ τοπ αγκαλιά, ή ότι άλλο «επιθυμείτε στην αγκαλιά σας να το βρείτε»?

Αγώνας επιβίωσης

Ε π ι β ί ω σ η

Κάθε
άνοιξη στην αυλή μας, μέσα σε στοίβες
από κλαδιά ή κάτω από κορμούς δέντρων,
οι γάτες βρίσκουν καταφύγιο και γεννάνε
τα μωρά τους. Έτσι γεννιούνται πέντε
– έξη γατάκια, που με την φροντίδα μας
μεγαλώνουν, και το Φθινόπωρο που εμείς
φεύγουμε είναι σε θέση να επιβιώσουν
μόνα τους. Είναι μεγάλα πια, και εκτός
από έντομα κυνηγάνε και πουλάκια και
ποντικάκια. Την επόμενη άνοιξη μας
περιμένουν όσα δεν καταφεύγουν σε άλλες
αυλές, γιατί αφήνουμε πάντα και μπόλικη
τροφή στο γείτονα που έρχεται κάθε μέρα,
και έχει και εκείνος μεγάλη αγάπη για
τα ζωάκια. Φέτος, το πιο άσχημο
γατάκι, είναι και το πιο πιστό, και δεν
φεύγει καθόλου από κοντά μας. Το λέμε
“ποντικάκι” λόγω του χρώματός του.

Σήμερα
λοιπόν, βλέπω το “ποντικάκι” μας, δηλαδή
το ασχημούλι γατάκι μας αφοσιωμένο στα
σέσκουλα.


Δεν πίστεψα βέβαια ότι
λιμπίστηκε τα σέσκουλα, κάτι τρέχει εδώ
σκέφτηκα, και τρέχω να πάρω τη φωτογραφική
μηχανή.

Και πραγματικά βλέπω να πετάγεται
κάτι και να κρύβεται κάτω από μια πέτρα.

Και το “ποντικάκι” μας από πίσω. Ηταν
ένα μικρούτσικο αληθινό ποντικάκι!


Το
σωματάκι του περίπου τέσσερις πόντους,
και το χρώμα του ίδιο σαν το γατί μας!
Άρχισε λοιπόν ένα “παιχνίδι” ζωής και
θανάτου.


Για καμιά ώρα, το έπιανε και το
άφηνε.


Αυτό κρυβόταν κάτω απ τις πέτρες,
και μόλις έκανε να βγει άρχιζε το
κυνηγητό. Έβγαλα πάνω από ογδόντα
φωτογραφίες (Άγια ψηφιακή) και επέλεξα
μερικές να σας δείξω. Το δικό μας
“ποντικάκι” χορτάτο γιατί είχε φάει
ένα σωρό κροκέτες, παρ’ όλη την υπομονή
του, δεν κατάφερε να ελέγξει το παιχνίδι.
Έτσι το μικρούτσικο την κοπάνησε και
μπήκε κάτω από μια τεράστια πέτρα χωρίς
να γίνει αντιληπτό. Εγώ όμως περίμενα
και κατάφερα να το φωτογραφίσω και μόνο
του. Μάλλον με πήρε χαμπάρι και πόζαρε
αυτάρεσκα ενώ το γατάκι ξεχάστηκε και άραξε στον ήλιο.

Το
ποντικάκι πόζαρε, εγώ έβγαζα φωτογραφίες,
και ο γάτος που μας είχε ξεμείνει απ την
περσινή γενιά χαϊδευόταν στα πόδια μου.





Κάτι
κατάφερα παρ όλο που το χρώμα και το
μέγεθος, δεν βοηθούσαν. Είχε μέγεθος
ενός φύλλου ελιάς και δύσκολα ξεχώριζε.
Τώρα παρακαλάω να τους ξεγελάει και να
μην το πιάσουν ποτέ οι γατούληδες.

Κατανάλωση ενέργειας

Μας άλλαξαν τα φώτα


Τον τελευταίο καιρό είδαμε τους φίλους να κάνουν μια προσπάθεια για να βρεθεί άκρη με την ανακύκλωση των διάφορων λαμπτήρων, ή των θερμομέτρων, Επίσης για την διάδοση των λαπτηρων που κάνουν οικονομία στο ηλεκτρικό ρεύμα….
Εγώ όμως φίλοι μου έχω αγανακτήσει με την σπατάλη που γίνεται για να "στολίζονται" σπίτια και δημόσιοι χώροι. Το "κιτς" σε όλο του το μεγαλείο: "όπως Αμερική"
Και κάθε βράδυ να κλείνω καλά καλά τα πατζούρια γιατί με τόσα φώτα και να αναβοσβήνουν απότομα σαν να μου κάνουν ανάκριση…
Δεν υπάρχει άραγε τρόπος για μια εκστρατεία ενάντια στον περιττό  ηλεκτροφωτισμό;

γμτ το κέρατό μου! γμ@